"
Dank je wel voor die realitycheck.. Je heb compleet gelijk en als ik het nu lees, dan zie ik ook hoe onwetend ik klink.
Nu is het toch wel zo, dat als je leest stikken of overgeven, stikken vele malen drastischer klinkt.
Het scenario dat jij helaas heb meegemaakt, heb ik ook zeker wel aan gedacht. Ik denk een geval van kop in het zand steken en ik hoop niet dat ik je pijn gedaan heb met mijn "domme" opmerking.
Is het dan erg als de medicatie de symptomen onderdrukt? Ik neem aan dat hij zich daarmee ook beter voelt.
Hij gaf vanochtend wel aan wat misselijk (Niet tegen het overgeven aan, maar toch een flink natte bek) te zijn, maar misschien is dat ook een beetje mijn eigen schuld.
Doordeweeks krijgt hij zijn cerenia altijd rond 6.45u en vanochtend was ik een half uurtje langer blijven liggen, tegen dat hij zijn pil had was het 7.30u. Kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik voor mijn gevoel zo een lui mens ben.
Inmiddels heeft hij wel al zijn medicatie gehad en heeft hij ook een beetje gegeten, maar het was niet met volle zin. Morgen dus gewoon de wekker om 6.45u en desnoods er nog maar even terug in, of op de bank. Want daarna wil ik hem toch niet meer alleen laten.
"
Nee allereerst heb je mij geen pijn gedaan en ik noem je opmerking ook zeker niet dom.
Stikken is absoluut het allerergste wat mens of dier kan overkomen.
Wat ik bedoel met dat de medicatie kan vertekenen, zijn misselijkheid neemt af, maar pijn kan hij zeker hebben, alleen dat laten zij niet gauw zien.
Wat ik vertelde van Peer dat hij tot 2 dagen voor zijn dood helemaal niets heeft laten merken, behalve af en toe het overgeven van wat gal met name 's morgens. Geen enkel symptoom van pijn, wat hij volgens de DA zeker wel gehad moet hebben.
Peer was er in die zin erger aan toe, hij kon zijn eten al niet meer verwerken, hadden wij hem voor een paar dagen wakker laten worden om afscheid van hem te kunnen nemen, had hij medicatie gehad tegen de misselijkheid en pijnstillers om het voor hem vol te kunnen laten houden. Dat moet je niet willen, dat doe je dan alleen voor jezelf. Maar dat het een afschuwelijk moeilijke beslissing is, zal duidelijk zijn. Zeker omdat wij hier totaal niet op voorbereid waren dat hij zo ernstig ziek was.
Duke eet wel, hetzij met medicatie, maar hij kan eten en het verwerken. Ik wilde jullie alleen meegeven dat als de uitslag slecht mocht zijn, wacht niet tot het allerlaatste moment. Het is natuurlijk altijd nog aan jullie zelf wat jullie beslissen.
De specialist zal jullie daar beter in kunnen raden dan wie dan ook.
Wat betreft het wat te laat geven van de medicatie kan zeker wel van invloed zijn. Maar dat zal je geen 2e keer gebeuren en daar moet je jezelf ook niet schuldig over voelen.
Je deed het niet bewust en je wist dat ook niet. Ik weet het toevallig omdat ik hier ook nog een hond heb met chronische maag/darmproblemen en de DA vertelde dat bij het geven van antibiotica bv van minder belang is dat het stipt op tijd wordt gegeven, maar de metoclopramide vergelijkbaar met de cerenia wel van belang is dat het op tijd wordt gegeven. Ik wist dat ook niet. Achteraf klinkt het wel logisch als het voor een bepaalde tijd werkzaam is, dat de misselijkheid weer opspeelt, toch heb er niet aan gedacht.
Nogmaals heel veel sterkte, het is een afschuwelijke tijd waar jullie doorheen gaan. Probeer in ieder geval zoveel mogelijk van je mannetje te genieten. En dat is niet makkelijk, je voelt het zwaard boven je hoofd hangen.
Ik blijf voor jullie duimen dat het de meest gunstige uitslag mag wezen.
3 doggies
Hij dook de struiken in, ik als een zot er achteraan 
)
.
