Neem de Portugese Waterhond. Die is in de jaren 60 als ras 'gered' door met de 17 (!) honden die overgebleven waren en die aan de rasbeschrijving voldeden (strikt genomen dus allemaal lookalikes) te gaan fokken. Niet gek dus dat de Portugees het type waterhond is dat met het grootste aantal genetische aandoeningen te kampen heeft van de Barbet, Spanjaard en Italiaan. Uit die 17 honden kreeg men 3 vachttypes: poedel, fleece en gladharig. Die gladharige Portugezen lijken nog het meest op een soort labrador. Maar nu heeft de rasvereniging besloten dat de gladharigen eruit gefokt moeten worden. Maar nieuw bloed toelaten om het verlies aan genen binnen deze toch al zo homogene genenpool te vergroten? Ho maar! Echt een recept voor disaster. "
Ja ik vind dat ook jammer dat een hond waarbij de oren net de verkeerde kant op knikken dus als niet "mooi" bestempeld word en dan maar geen hoge scoren krijgt want het is niet gewenst bij de show. Ja het is dus vaak letterlijk na eigen idealen kijken. Wat de mens mooi en gewenst vind aan een hond.
Terwijl de hond er niet minder om is. Er zijn zat mensen die dat knikje van de oren die de verkeerde kant opstaan (volgens de regels) wel mooi vinden.
Maar dat kan met alles zijn. Gelukkig is het al niet meer zo erg als vroeger dat bij bv. De Duitse herder dat alle witte pups gewoon vermoord werden omdat het kleurtje niet hoord bij de Duitse herder. Gewoon dood gemaakt worden omdat je kleurtje niet mooi en gewenst is. Dus dat fokken op uiterlijk is wel een dingetje van alle tijden en zal ook van alle tijden blijven ben ik bang.


3 doggies









