Als Ziva voor het raam stond te grommen (blaffen doet ze alleen uit enthousiasme en als de deurbel gaat, waarschuwen voor onraad buiten doet ze met een grom) dan riep ik haar bij me. Als ik samen met haar ging kijken werd ze alleen alerter: er is écht iets aan de hand!
Dus ik riep haar bij me, beloonde voor stoppen met grommen, gewoon even een praatje; 'zie je ietsmeid? O, komt er een auto langs, ja dat kan hè. Is niks gevaarlijks hoor, ga maar lekker liggen.' Dan liet ik haar bij mijn voeten (of in de buurt) af gaan en dat was dat.
Inmiddels kijkt ze niet meer op of om, alleen als er veel herrie gemaakt wordt en dan kijkt ze even naar mij of ik het ook gehoord heb. Dan zeg ik iets van 'is goed meid, ga maar weer liggen' en dan is het klaar.
Blaffen en grommen bij de deurbel is ons nooit echt gelukt om af te leren. Dd bel gaat hier ookniet zo vaak dus is niet heel erg.
Laatst is hij wel een keer een week lang twee keer per dag gegaan of zo, ik weet niet wat dat was die week. Toen had ze aan het eind van de week wel zoiets van ja, laat maar. Het is nog even wachten of dat doorzet, de bel is sindsdien niet meer gegaan 
Zoals je ziet zijn er verschillende manieren om het aan te pakken. Ik zou zeggen, kies een manier die bij jou past en waarvan je denkt dat die voor je hond ook werkt. En hou daar aan vast. Je ziet niet binnen een dag of een week vooruitgang, je moet het even tijd geven.