Ziva was gisteren even bang van een berg zand. 

Nu was dat vrij snel opgelost, kwam denk ik ook omdat het donker was.
Maar iets wat ze van pup af aan al eng vindt zijn.... (tromgeroffel, dit geloof je echt niet) vogelveertjes!
Die liggen op de grond niks te doen maar soms is er een zuchtje wind en dan kantelen ze. En dat vindt Ziva eng. Als ze een vogelveertje ziet, gaat ze er heel voorzichtig naar toe, snuffelt er argwanend aan (dat kan 5 minuten duren). Als het veertje gewoon blijft liggen besluit ze daarna dat dit specifieke veertje op dit specifieke moment dan misschien niets doet, maar vertrouwt ze het nog steeds niet. Beweegt hij wel, dan springt ze weg alsof ieder moment haar neus eraf gebeten kan worden 
Ik heb al vaak samen met haar naar veertjes zitten kijken, raak ze dan zelf aan om te laten zien dat ze niets doen, maar mevrouw gelooft me niet. Vorige week was ze drie dagen achter elkaar bang van hetzelfde, 4 cm lange veertje. 
Wat is het gekste waar jouw hond bang van is?


Reageren



, de eerste jaren niet voor vuurwerk en onweer, nu wel.
.
maar de vliegenmeppers hadden wel een (soort van) oorzaak meen ik mij te herinneren.
Zodra hij hem pakte vluchtte ze weg. Inmiddels heeft ze in de gaten dat ze gewoon kan blijven liggen en er dan niets gebeurt.

. De honden en kat zijn bang voor de stofzuiger en stoomreiniger, Balou durft niet op de laminaatvloer in de voorkamer te lopen wel in de achterkamer, het is 1 vloer. Lotus vind grote honden eng en mensen die blijven staan voor een praatje en ook aandacht aan haar geven vind ze ook niets. Verder zijn ze hier bang voor alles wat een hard geluid veroorzaakt, vuurwerk, onweer maar ook boren en timmeren vinden ze niet leuk.










Ze blijft er ver uit de buurt en loert steeds argwanend of ze er nog zijn.