En dan komt ineens een herplaatser voorbij en weet ik niet wat we moeten doen. Het is nog een jonkie van 9 maanden. Het is een kleiner hondje dan we in gedachten hadden (dwergpoedel). Ik las hier laatst een reactie op een andere vraag waarin ik mijzelf herkende. Een fladderaar of piekeraar. Ik ben een piekeraar; past het wel, kunnen we dit wel. Wat als er allerlei problemen naar boven komen. Hoe gaan we dat aanpakken want we hebben geen ervaring Enz enz.
Wat ik tot nu toe weet aan werkpuntjes; huidklachten wellicht een allergie. Het hondje is wat onzeker, kan goed met kinderen. Heeft puppietraining en een vervolgcursus gehad. Is niet gewend aan loslopen. Het hapt soms nog in kleding, springt vol enthousiasme tegen je op bij binnenkomst. Bijt in losliggende schoenen/speelgoed op de grond. Volgens mij zijn dit geen dingen die niet te trainen zijn toch? Wat kan ik nog verwachten? Het is een reutje en zal nu ook wel in de pubertijd zitten? Angstfases? Hij zal in een druk gezin komen. Hij komt van een moeder met puber. Die vanwege ziekte niet meer voor hem kan zorgen. Hij was wat verwilderd (qua vacht) met vlooien bij de fokker gebracht. De fokker heeft kinderen in dezelfde leeftijd en dat gaat goed. Ook is hij als jonge pup gesocialiseerd met kleine kinderen.
Naast alle zorgen en vragen die ik heb, zijn de positieve dingen: dat hij zindelijk is en al wel in de basis opgevoed en nog veel kan leren. Dat wil ik ook graag, samen op cursus. Het ras is een ras dat van uitdaging houdt; spelletjes, dingen leren en ook flinke wandelingen. Het is een knuffelhond en ligt graag bij je. Dat hij klein is, kan ook weer praktisch zijn. Makkelijk mee te nemen. En het is een schatje om te zien. Het is een poedel dus verhaart niet. En de hefstigste puppytijd is al voorbij.
Wie heeft er advies?

Reageren







)