Hoi allemaal, ik wil eigenlijk even mijn ei kwijt... want af en toe vind ik het helemaal niet leuk, zo'n pup. Ik ben alleenstaand met kids. Met name met de jongste gaat het nog niet zo goed. Balou blijft happen en springen naar hem en zoon is niet talig genoeg om hem af te weren. Als ik streng nee zeg, stopt hij wel. Om 2 minuten later weer te beginnen. Zoon doet de lantaarnpaal, maar is dan ook gewoon bang en gaat dan toch wiebelen. Als zoon op de bank zit, springt Balou telkens happend naar hem op... Ben voortdurend politie agent en dat vind ik erg vermoeiend. Nu heb ik Balou van ellende maar in de ren gestopt waar hij zit te piepen en daar irriteer ik me nu ook alweer aan...
Kortom, ik heb een dip. Het gaat vast over, dit gedrag. Maar het belemmert me nu een beetje om te genieten van mijn pup.
Kan iemand me tips geven...? Balou is nu 17 weken...


Reageren


. Het zijn bepaalde momenten op een dag dat ze happerig is en ik dan ogen in mijn achterhoofd moet hebben. Ik geef de jongens vaak een snoepje dat als ze zo'n bui heeft en wil happen naar de jongens dat ze een snoepje kunnen geven maar soms moet ik er op af rennen omdat ze toch de tanden in de beentjes wil zetten. En vooral het speelgoed wat ze al te pakken heeft gehad... Lijkt me heerlijk als ze gewisseld heeft. Het gaat wel elke dag beter vooral hoe de jongens reageren. Heel veel succes en met heel veel geduld komt het zeker goed en kan je de hond niet meer weg denken.

