Wat ontzettend zwaar voor je Renate. Uit jouw woorden klinkt zoveel liefde. Jullie leven was totaal met elkaar verweven. Ik kan me goed voorstellen dat je ziek bent van verdriet.
Maar daarom vind ik het wel onwijs goed dat je bent gaan werken. Het geeft misschien even wat afleiding. Maar het zal ook vermoeiend zijn geweest. Daarom voel je je nu waarschijnlijk nog slechter. Gebroken. Accepteer dat maar en onderga het. Meer kun je niet doen. Dit alles is een teken hoeveel je van Lucky hield. Je kunt het niet tegenhouden. Enkel voldoende rust pakken en tijd voor jezelf nemen. Echt, denk aan jezelf.
En onthou dat het echt minder zwaar gaat worden. Niet vandaag, niet morgen, maar er gaat een moment komen waarop je terug kunt kijken zonder die pijn te voelen.
Dikke knuffel voor jou