Ik zal weer eens wat meer vertellen over Sammie, hoe het nu gaat, met zijn angst, zijn jachtdrive, en zijn korte lontje naar sommige honden.
Met mijn man gaat het nu steeds beter, zelfs in 2 weken zien we weer vooruitgang, zo gaat hij vaak bij hem zitten als mijn man achter de computer zit, wat hij nooit deed is met zijn rug naar ons toe zitten.
Nu gaat hij met zijn rug naar mijn man zitten en vraagt om een kroel, hij zit daar dan net zolang dat mijn man op houd met zijn rug aaien.
Ook naar mij zit hij heel vaak nu met zijn rug naar me toe.
Hij houd ontzettend van kroelen, liefst op zijn borst, en zijn blote dijen haha maar het is pas sinds kort dat hij steeds vaker zijn hoofd neer legt en gewoon geniet van het kroelen.
Het liefst houd hij je in de gaten waar je handen heen gaan, het is een beetje dubbel, hij wil heel graag kroelen maar vind het ook nog eng, maar daar zien we dus verbetering in, ook bij mijn man, maar omdat hij het meest bij mij ligt zie ik het grote verschil heel goed, natuurlijk is het nog niet 100% maar tjee we maken stappen.
Verder is hij vrolijk, speelt graag, dat doet hij vaak alleen, dan gooit hij zijn balletje in de lucht en wacht tot hij stil ligt, dan gaat hij er boven staan, starend en grommens, ooh wee als je beweegt bal!! en dan grauuw dan pakt hij zijn bal weer en gooit hem zelf in de lucht en kan zo zichzelf best bezig houden.
Sam laat heel veel met zijn stem weten, hij houd er niet van als ik een spelletje op de laptop doe, dat maakt geluid en daar heeft hij zo een hekel aan, maar ja, af en toe doe ik een spelletje en dan ligt Sam te zuchten en te kreunen en te jammeren dat ik er mee op moet houden, soms gooit hij zijn snoet in de strijd, probeert dan mijn handen van het toetsenbord te krijgen, hij duwt echt mijn handen weg met de bedoeling dat die handen dan hem gaan aaien.
Buiten wandelen gaat goed, hij kan heel netjes lopen totdat hij een andere hond moet passeren, dan moet en zal hij er naartoe om even te snuffelen, dit gedrag wil ik echt nog wel afleren, want wat als een hond er niet van gediend is, dus werk aan de winkel.
Onze stemmen moeten we zachtjes doen naar hem, zelfs fluisteren helpt, zodra de stem streng word dan word hij bang, maar met zachte stem kan hij, wachten, langzaam(soms loopt hij te snel voor me) zit, en naast.
Nee is een krachtig woord voor hem, die hoeven we niet te schreeuwen, zacht is voldoenden, zacht maar kort en toch krachtig.
Er zijn een paar honden die hij niet mag, ze benaderen hem ook frontaal en niet echt beleeft, zodra er dan een ppot op zijn lijf gezet word dan laat hij van zich weten, als de hond niet luisterd dan word dat steeds erger en het klinkt als vechten maar tot nu toe heeft hij nooit gebeten, dit gebeurd bij honden die los zijn, en ik kan dat lastig tegenhouden, de hond blokken lukt niet, anders werkt een NEE goed.
Zijn jachtinstinct staat aan nu, vanmiddag gaan we weer naar het bos en hij speurt alle fazanten op, we kregen een tip van een Trainer die een jachthond heeft, dat we door moeten lopen als hij dat doet, en inderdaad hij komt er sneller aan, roepen helpt niet, snoepie helpt niet, de neus is aan en de oren zitten dan dicht.
Gelukkig weten de fazanten altijd te ontsnappen, maar in het voorjaar kunnen we hem dus niet loslaten daar, want dan lopen er kuikens en dat willen we niet.
Misschien dat ik nog wel een cursus ga doen , iets met speuren, maar dat is nu nog te vroeg, wie weet in het voorjaar.
Vreemde mensen binne gaat steeds beter, natuurlijk zijn er eigenwijze mensen die als Sam gromt dat ze hem gewoon aaien, ik schrik me altijd rot, want ik zeg meestal, negeer hem maar en ik kan hem tegenwoordig goed weg sturen.
Maar het lijkt er op dat het niet meer dan grommen is, de mensen die niet naar me luisteren vertel ik, als hij bijt dan is het je eigen schuld, dan ben je zelf verantwoordelijk, natuurlijk wil ik dit niet dus probeer het wel in banen te lijden.
Sam krijgt in ieder geval steeds meer vertrouwen, en tot nu toe is er geen paniek als er vuurwerk is, wel met veegwagens en andere machines die heel veel herrie maken, maar daar word aan gewerkt.
Ik ben benieuwd hoe hij het doet als het vuurwerk echt begint, we hebben hem geleerd om te plassen in de tuin, en dat doet hij het liefst in het pad, dat is afgesloten en niemand heeft er last van.
Als we kijken hoe hij een half jaar geleden was en nu, dan heeft hij grote sprongen gemaakt en de sprongen worden steeds groter.
Ik zie er al naar uit naar het moment dat hij ons 100% vertrouwd, bij Faro duurde dat ongeveer 1 jaar.
Hij is wel een deugniet, jat van alles uit de wasmand, of de droger als ik die nog niet leeggehaald heb, soms vind je sokken onderbreken en zelfs manlief zijn sportslippers in zijn bed.
Oh ja, een probleem hebben we ook wel, zijn verlatingsangst, het is zelfs zo erg dat als we naar een plek gaan en ik loop weg, dat hij alles bij elkaar gilt en blaft, ik moest naar de tandarts en Manlief ging dan even wandelen met hem, hij wil dan niet poepen, niet plassen, want in zijn ogen klopt het niet.
Wel kan ik naar boven zonder dat ik meteen achtervolgt word, maar als ik te lang boven ben dan komt hij wel even kijken of ik er nog wel ben, naar buiten gaan gaat helemaal nog niet, ik moest even de oude overbuurvrouw helpen, was een paar minuutjes weg en we hoorden hem huilen. Hij was helemaal in paniek, dus tja, dat word nog wat, een goede oppas heb ik niet, want hij vertrouwd niemand, mijn broer wel aardig maar die heeft een hond die Sam uit huis wil jagen.
Dat was het wel zo'n beetje, het gaat goed met Sam, op een paar dingetjes na.
We zijn in ieder geval heel blij met hem, en volgens mij hij ook wel met ons.
3 doggies
, weekje op vakantie geweest, maar daar word hier geen rekening mee gehouden hé?
"
, hij vind het we een beetje eng, dus langzaam opbouwen, maar als het hard regent rent hij ook hard naar binnen, en hij heeft het best snel koud.
