Beide rassen vind ik prachtig qua karakter en qua uiterlijk.
Nu heb ik begrepen (correct me if i'm wrong) dat er ontzettend veel overeenkomsten zijn tussen deze rassen.
Dit heeft me toch erg nieuwsgierig gemaakt naar de verschillen (vachtkleur en type daargelaten). Zou iemand mij hier misscien meer over kunnen vertellen?
Wat maakt de Mechelaar nu tot de Mechelaar en de Hollander tot de Hollander?
En natuurlijk kan een foto van beide rassen niet ontbreken
Wat mij heel erg is opgevallen dat de Hollanders die ik ken allemaal een stukje eigenwijzer zijn dan de Mechelaars.
Verder vind ik het beide leuke rassen.
Ik kan geen antwoord geven maar ik volg wel. Ik vind beide honden heel erg leuk en ik zoek ook steeds naar deze informatie :)
Hoe bedoel je eigenwijzer? Als in zelf meer beslissingen nemen (lees; eerst beoordelen of iets nuttig is of niet en dan pas handelen) ?
"Leuk om te lezen dat ik niet de enige ben met deze ben met deze vragen
Ja, met de kong apporteren bv oh ik heb de kong dus kan net zo goed in t gras gaan liggen ipv terug komen als jij roept. Allemaal dat soort kleine dingetjes. Ik vond ze geweldig juist door dat tikkeltje eigenwijsheid. Waren verder hele lieve honden en ze waren niet allemaal zo maar dat is me wel opgevallen. Dat ze net wat meer hun eigen ding doen.
Bedankt voor de uitleg
Tja tot ongeveer 100 - 150 jaar geleden was het hetzelfde landras. Op een gegeven moment werden de standaarden opgesteld en werden er bewust verschillen aangebracht zodat de twee rassen wat minder op elkaar gingen lijken. Zo mocht de Hollander alleen nog in gestroomde vacht voorkomen en mochten Mechels alleen nog charbonné zijn.
Na de tweede wereldoorlog zijn er wel kruisingen geweest om de populatie van in ieder geval de Hollander wat op te krikken, want die stond er toen slecht voor.
Lang verhaal kort: ze zijn nauw aan elkaar gerelateerd. Ik ken de rassen niet super goed, Maart kan er bijvoorbeeld veel meer over zeggen, maar mijn ervaring is dat Hollanders wat nerveuzer en zachter van karakter zijn en Mechels wat feller en scherper.
Ligt dat nerveuze niet vooral aan de hond? Op het HH-forum hoor je heel erg veel verschillende meningen tussen de Hollander en de Mechelaar. De een vind deze nerveuzer en de ander weer die.
Ligt het nerveuze dan nog wel aan het ras of toch meer aan de lijnen en het karakter van de hond opzich?
Goed punt, ik denk dat lijnen, het individu en de opvoeding er veel mee te maken hebben. En nogmaals, zo'n grote ervaring heb ik ook weer niet
Ik denk dat als je twijfelt tussen beide rassen, je eens bij verschillende fokkers langs zou kunnen gaan om de honden te ontmoeten, zodat je zelf kunt vergelijken en een keuze kunt maken. 
Dan kies je niet persé voor ras, maar voor een fokker die honden fokt met de kwaliteiten die jij belangrijk vindt.
ik kende maar 1 hollandse herder, zij was vergeleken met mijn duitse herder die ik toen had, veel schuchterder (is dat een woord?) en een stuk minder pittig, maar goed dat was maar 1 hond natuurlijk.
Dankjewel
Het is niet dat ik twijfel tussen de rassen, maar ik ben vooral erg nieuwsgierig misschien ooit in de toekomst, maar ja dat kan ik over heel erg veel rassen zeggen haha
Stel ik zou een fokker benaderen voor alleen info en om het ras re lefen kennen, is dat dan niet een beetje vreemd?
Zeker weten een woord
Bedankt voor je reactie!
Ik kom wel regelmatig een Hollandse herder tegen en dat is echt een hele leuke hond. Totaal niet nerveus, sociaal naar honden (ik heb hem wel een keer een angstige hond zien drijven, maar dat doen de meeste herders volgens mij, zelfs Penny heeft het ooit gedaan toen ze een stuk jonger was), redelijk zelfstandig (gaat zijn eigen gang, maar blijft bij zijn eigenaar in de buurt) en ook best rustig. Soms komt hij helemaal enthousiast aandacht zoeken en dat is echt lief.
Dit is natuurlijk wel alleen tijdens het wandelen, verder ken ik hem niet.
Mechelse herders kom ik minder tegen, sowieso altijd verschillenden en nooit dezelfden. Mijn ervaringen met die zijn minder positief, met Penny vertrouw ik ze sowieso niet meer. Maar ik weet zeker dat dat aan de eigenaren ligt. De eigenaren van de honden waar ik problemen had waren hele rare mensen, eigenlijk altijd mensen die zich als CM zagen.
Ik kwam laatst wel een gepensioneerde politiehond (speurhond) tegen, die was héél sociaal naar Penny, maar wel pittig ondanks de hogere leeftijd. Hij wilde mijn snoepjes en pakte uiteindelijk vanuit het niets gewoon mijn hand vast (terwijl ik geen snoepjes vast had), wel zachtjes maar ook heel brutaal. Daarvoor had hij mijn riem al een keertje vast en begon daar aan te trekken. Andere honden hebben dat nog nooit zomaar bij mij gedaan.
Maar verder heb ik geen ervaring met ze, dit gaat puur over honden die ik ben tegen gekomen
Nee hoor. Een beetje fokker met passie voor het ras zal je graag van alles willen vertellen en laten zien
Upje
Reageren
