Kenny, dat is zijn nieuwe naam, kwam 18 januari nogal onverwacht bij mij wonen. Een kortharige chihuahua van 1500 gram en 8 jaar oud. Hij was broodmager, verwaarloosde nagels en een putlucht uit zijn bekje. Werk aan de winkel dus. Na een week naar de DA: gebit gesaneerd, 4 tanden en 2 kiezen getrokken, nagels geknipt, gechipt en getiterd. In 3 maanden tijd heb ik er iets meer dan 200 gram gewicht aan gekregen. En hij is nu een stevig hondje.
Het lopen deden we rustig aan maximaal 15 min. want hij was niets gewend. Daarna naast de scootmobiel en dat ging erg goed. Maar het viel mij op dat hij steeds vaker en langer zijn linker achterpoot hoog optilde soms afgewisseld met het rechter pootje.
Dit was genoeg voor weer een DA-bezoekje. En waar ik al bang voor was: diagnose PL. Op de lijst voor een operatie en afwachten wanneer hij aan de beurt was.
Donderdag 3 mei is Kenny dan geopereerd.
De knieschijf was nog heel maar lag steeds er naast. De kniebanden waren ook goed. En nog geen artrose te zien!
De gleuf waar de knieschijf in hoort te zitten is uitgediept. Eén pees hebben ze een stukje verplaatst zodat hij strakker om de knieschijf zit.
Gisterochtend kwam hij weer thuis met een kaal geschoren knie met een pleister erop en een humeur om op te schieten. Wat ik niet zo gek vind want het is niet niks wat ze gedaan hebben en heel pijnlijk natuurlijk. Pijnstiller en AB werden mee geleverd.
En nu zit hij in de bench (6 weken strikte benchrust). Dan een controle en daarna langzaam aan revalideren. En intussen hopen dat het rechter pootje niet hoeft.
Jammer van het mooie weer, we hadden nu zo fijn wat tochtjes met de scootmobiel kunnen maken.
En wat ben ik blij met mijn tuintje. Voor plasjes en poepjes even naar buiten tillen en......nog geen druppel geplast. Volgende keer beter zullen we maar denken.


Reageren





.
. Ik heb hem de kap om gedaan ter bescherming van ons handen.
.
).
.

