Een 'gedragstherapeut' die enkel lieve staffords heeft meegemaakt. Die niet heeft verwacht en ook van te voren niet kon inzien dat hun hondintolerantie écht zo is.
Dan naar de dierenarts gaat voor een trauma. Iets dat gedrag gerelateerd is, niet medisch. Maar met al jou kennis als gedrags therapeut zie je dat ook niet.
Dan nog heb je de hond 'gekregen' en ben je verbaasd dat de vorige eigenaren liegen. Als je zoveel met honden werkt en actief bent in de hondenwereld moet dit je toch ook wel bekend voorkomen..
En dan weer dat 'laten zien dat ik de baas ben'. Walgelijk!
Als het allemaal zo 'simpel' is zoals jij zegt waarom ga je dan naar een dierenarts en naar een hondenforum met al je vragen terwijl je zelf zegt een goede gedragstherapeut met hele tevreden klanten te zijn.
Ik troost mezelf met de gedachte dat het bijna 1 april is.
En daarbij hoop ik uit de grond van mijn hart dat je niet in omgeving Rotterdam woont.
Mocht dit alles helaas toch geen grap blijken te zijn dan kan ik je maar 1 heel wijs advies geven...
Deze hond naar het asiel brengen, je niet meer voordoen als 'gedragstherapeut' want dat ben jij totaal NIET!!! En voordat je uberhaupt ooit nog 1 hond aanraakt heleeeeee goede opleidingen gaan doen en je ongelooflijk goed en veel gaan inlezen over honden en hun gedrag.
Maar eigenlijk hoop ik dat je het bij een goudvis houdt en meer niet. Dat is voor iedereen in dit geval het allerbeste.


Reageren





en ik maar proberen de aandacht van mijn hond te trekken en hem te belonen wanneer die eens niet blaft en dat soort gekkigheid. Ff mijn gt bellen hoor.. Die zal ook verstelt staan van deze geniale doch simpele oplossing. 
