Je hebt hier een klein losloopgebied en daar kwam iemand zn paard "uitlaten" aan een halster. Puk liep los en ik zag dat ze interesse had in dat paard. Dus ik klik Puk aan de riem, loop naar dat meisje toe en vraag of het goed is als ze kennis maken.
Puk is een hele nieuwsgierige hond die je maar beter alles kan laten zien/horen/ruiken als ze dat wil want als je dat niet doet en 100 meter verderop loopt dan rent ze alsnog keihard terug om alsnog haar zinnen door te zetten. Die confrontatie met een paard wou ik ff voorkomen..
Dus Puk maakt kennis met het paard. Ze staan beide heel rustig elkaar te besnuffelen en daarna gaan ze samen naast elkaar gras staan te eten.
Na 10 minuten wat gekletst te hebben lopen we door en Puk heeft totaal geen interesse meer in dat paard.
Tot een paar weken later...
Ik zie dat paard met dat meisje op zn rug stappend het losloopgebied in komen. Puk denkt "heey jou ken ik" en ze hupst (niet rennen) naar dat paard toe om ff hallo te gaan zeggen. Dat doet ze bij honden ook die ze al kent en waar het een fijne klik mee was.
Maar opeens gaat dat meisje er in galop van door als Puk op 10 meter afstand is (het paard schrok niet, zij gaf dat commando aan het paard). Maar op zn moment trigger je Puk haar jachtinstinct. Dus Puk is er in volle vaart achteraan gegaan. Geen enkel commando werkte meer bij Puk en ze verdween steeds verder uit het zicht achter dat galopperende paard aan. Ik ben maar naar een pad gerent waar dat paard hopelijk ook heen ging en daar heb ik Puk opgevangen terwijl dat paard alweer bijna het losloopgebied uit was.
Aan de ene kant vind ik dat Puk niet mag jagen op een paard (enkel rennen niet bijten) maar aan de andere kant vind ik het ook heel vreemd dat je uberhaupt met je paard al in zn klein losloopgebied komt en dan nog eens in galop terwijl er meerdere paden zijn en de honden daar vrij rond rennen en wel eens je pad kunnen kruisen.


Reageren







...heb nog nooit iemand zo horen kijven, hahahaha....



We hebben het zo goed mogelijk geabsorbeerd met een krant die we bij ons hadden. Gelukkig is het bij die ene keer gebleven.













