Wat goed dat je van te voren onderzoek doet of een hond wel bij jullie zou passen! Te veel honden krijgen weinig aandacht en zitten veel alleen. Erg sneu vind ik. En veel mensen hier op het forumvinden dat ook. Dus ik benbang dat je ook hier de nodige negatieve reacties zult krijgen. Laat het je niet afschrikken, maar neem alle goedbedoelde adviezen mee in je overweging om wel of niet een hond te nemen.
Het eerste (en eigenlijk enige) wat je je moet bedenken is: kan ik de situatie zo maken, dat wij gelukkig worden van een leven met de hond, én de hond gelukkig wordt van een leven met ons? Heb in de gaten dat sommige mensen op dit forum, 20 jaar of langer gewacht hebben tot hun situatie geschikt was om een hond te nemen. Nobel, vind je niet? Om zo veel over te hebben voor een beestje wat je nog niet eens hebt, omdat anders één van beide partijen er niet gelukkig van wordt.
Om het te laten werken heb ik de volgende adviezen.
Neem sowieso de eerste tijd volledig vrij om je hondje zindelijk te maken en te socialiseren. Als je dit niet doet, ga je het op latere leeftijd moeten doen en kost het véél meer tijd en moeite. De socialisatie fases kun je niet over doen! Bovendien is het erg sneu voor een hond als hij zijn behoefte nergens anders kan doen dan binnen. Dat stinkt en is niet fijn. Stel bijvoorbeeld dat jij en je vriend om de beurt drie of vier weken vrij nemen.
Maar dan. Is je pupje 14 tot 18 weken en komt deze opeens de hele dag alleen thuis te zitten. Een eerste probleem is dat hij zijn behoefte nog niet zo lang op kan houden. Dat kon Ziva pas toen ze een jaar oud was ongeveer. Ten tweede: saahaai! Een pupje wil dingen ondernemen! Tussendoor slaapt hij wel. Maar hij wil regelmatig naar buiten, of spelen. En nu zit hij opeens de hele dag (8,5 uur) én waarschijnlijk ook 's nachts (7 - 8 uur) alleen. 16 uur per dag! Zelfs als hij 's nachts bij jullie mag, spelen jullie dan niet met hem. Wat moet hij doen met al die tijd? Binnen zitten, of zelfs in de tuin, verveelt al snel. Dus de bank kapot maken, de plinten van de muur aftrekken en gaten graven zijn dan helemaal geen onlogische gevolgen. Om deze tijd door te kunnen komen, zou je kunnen proberen deels vanuit thuis te werken, halve dagen te werken of een (liefst fulltime) oppas te regelen. Zo kan je hondje langzaam wennen aan het langer ophouden van zijn behoefte en is hij niet de hele dag alleen.
In al deze tijd kun je je hondje langzaam aan aanleren om alleen te zijn. Geen enkele hond kan in één keer van nooit alleen naar pats boem, 5 keer in de week 4 uur per dag alleen. Op een gegeven moment kun je dan overstappen naar zelf fulltime werken en midden op de dag een uitlaatservice die je hond een uurtje mee neemt, zodat hij lekker kan rennen en spelen met andere honden. Dan is hij lekker voldaan als hij weer alleen thuis zit.
Dus ja, het kan. Maar om de hond en jezelf gelukkig te houden, zul je er veel voor over moeten hebben. Als de hond niet gelukkig is, kan hij allerlei vervelende gewoontes gaan ontwikkelen, zoals extreme waaksheid, agressie, hard trekken aan de riem, sloopgedrag, noem maar op.
Bedenk je of je bereid en in staat bent om al deze aanpassingen te maken voor een hond die er nog lang niet is. Zorg dat je een ras uitkiest dat bij je past, van een goede fokker (zie de pagina 'herken de foute fokker' om de slechtste fokkers er al uit te halen. Je wilt toch niet dat de moeder van jou hondje in een oostblokland uitgebuit wordt en dat je hondje een slecht begin van het leven heeft en allerlei ziektes blijkt te hebben?). Als je het goed aan wilt pakken, kan het zomaar 2 jaar of langer duren voor je een hondje hebt. Een ouder hondje adopteren kan natuurlijk ook. Je hebt dan minder problemen met zindelijkheid maar zult nog steeds het alleen zijn aan moeten leren en mogelijk heeft deze hond andere problemen waar je aan moet werken.
Ben je bereid zo ver te gaan voor je hond? Dan krijg je er heel veel moois voor terug!