Nee, niet aankomen s.v.p.

Even een kleine situatieschets. Momo (14 weken inmiddels) en ik zijn aan de wandel. We slaan de hoek om en Momo wordt wild. Er is een ander mens! Woehoe! Vol in zijn tuig, op twee achterpoten, voorste pootjes wapperend. Mens! Mens! Mens!

"Ahhhh, kijk nouuuu, wat schattigggg, een puppyyyy, wat is-ie lieffff, dag jochie, ja, ga je springen? Bijten hè, ja! Mag niet hè, nee!"

Nou, doe maar even niet, zeg ik dan. En dan tóch voorovergebogen die handen in dat bekje.

Gestoord word ik ervan! Ik heb vandaag maar rechtuit gezegd: zou je dat niet willen doen, ik ben aan het trainen. Dan krijg je zo'n geschrokken blik en stopt iemand wel, maar ondertussen is het kwaad al geschied.

Hoe kan ik dit oplossen? Als ik iemand in de verte zie aankomen kan ik anticiperen, proberen Momo's aandacht te krijgen met 'kijk eens' en hem zo rustig mogelijk te laten zitten. Dat lukt (zolang er geen andere hond bij is) soms al best aardig. Maar bij zo'n onverwachte ontmoeting als hierboven ben ik bij voorbaat kansloos! Wie heeft er tips?

Vervelend he!

Nova is inmiddels 13 weken en springt ook blij tegen iedereen aan..

Alleen vinden mensen haar niet zo schattig eruit zien zo' n wolfje ( snap het ook niet). En zijn dus vaak bang. Maar je blijft ze ertussen hebben. Ik schreeuw altijd ze springt en hapt! En ze heeft hele vieze poten! Werkt vaak wel haha, bekijken ze haar van een afstandje.

Heel vervelend inderdaad. Hier geen pup, maar een klein, schattig hondje dat bang is van vreemde mensen en waar toch iedereen wil aan zitten 

In het begin wist ik ook niet goed wat ik dan moest doen nadat ik al gezegd had dat ze bang is en als mensen dan toch hun hand blijven uitsteken. Nu vraag ik het een keer wanneer ik zie dat mensen haar aandacht willen geven. Als ze toch hun hand uitsteken, pak ik die gewoon vast en duw ik die weg. Ik heb echt moeten leren om op dat vlak 'minder lief' en onbeleefder te zijn tegen mensen. Mijn hond gaat voor 

Niet te druk maken hoor. Ik denk dat menig puppeneigenaar dit meemaakt en zoveel kwaad kan het allemaal niet, tenzij je hondje angstig is of iets dergelijks. Aan de andere kant begrijp ik dat het vervelend is en dat je zo de kans niet krijgt om je hondje te leren om rustig andere mensen te passeren. Maar mensen reageren natuurlijk ook eerder op een enthousiaste, trekkende pup die uit alle macht naar hen toe wil, dan op een hondje dat op de eigenaar gefocust is. Ik zou dus op zoek gaan naar iets waar Momo een moord voor doet, iets nóg leukers (of lekkerders) dan andere mensen. Een bepaald (piep)speeltje bijvoorbeeld, of een stukje kaas. Verzin het maar. En proberen het zelfbelonende gedeelte (trekken naar mens -> aandacht!) te voorkomen. 

Als je het echt niet wil hebben kun je altijd roepen dat hij schurft heeft.  Hahaha. 

Er bestaan ook tuigjes met een duidelijk label 'NIET AAIEN', wellicht dat dat nog iets helpt? 

Hier heb ik zelf een NIET AAIEN hesje gemaakt en het werkt redelijk de meest vragen waarom die het draagt maar aaien niet 

Zou dat niet helpen misschien

Nu moet ik héél eerlijk zeggen dat het ook wel een onweerstaanbaar schattig hummeltje is. Ik zou er ook moeite mee hebben dat te negeren. 

Zelf sneller gaan reageren en anticiperen op de situatie, direct omdraaien en je hond mee roepen...het zal de eerste paar keren zo zijn dat je hem gewoon even mee moet trekken,maar anders kom je er nooit van af,want mensen willen toch niet luisteren..niet genoeg zodat jij normaal je hond kan trainen in ieder geval.

Als jij steeds direct omkeert bij plotselinge situaties, dan zal hij na dit vaak te hebben geoefend steeds sneller snappen.Beloon hem ook direct als je wel zijn aandacht weer krijgt.Het geeft niet als het een tijdje duurt op dat moment voor hij weer aandacht voor je heeft,want hij is gewoon heel enthousiast en zal nog -zeker in het begin van dit trainen- heel graag naar die mensen willen.

Mag je zelf nog kiezen of je nog naar het mens roept 'ik ben in training,fijne dag nog mevrouw/meneer'.


Ga verder thuis (prikkelarme omgeving) goed oefenen op het aandacht vragen én krijgen en dat flink belonen met het aller lekkerste wat hij lust(rodi worst,gedroogde stukjes vlees),als je het namelijk thuis heel goed hebt aangeleerd en geoefend,zal dit met buiten oefenen ook sneller gaan werken.
Ga ook oefenen op zelfbeheersing. Neem bijv. een koekje in je gesloten hand,dan zal hij springen,porren,knagen,met zijn poot graven tegen je hand...maar pas als hij zelf afstand neemt of zelfs gaat zitten, dán geef je hem het lekkers. Dit kun je ook verder oefenen met als je eten geeft,met bijv. zijn tuigje aandoen mocht hij daar ook druk van worden 'jeej we gaan naar buiten...druk druk druk doen'. Door zelf veel geduld te hebben en uit te wachten tot je hondje gaat zitten of je ziet dat zijn lichaamshouding veranderd,wat ontspannen wordt,een stapje terug zet, leert je hond vanzelf dat hij geduldig moet zijn,dat opgewonden raken en druk doen hem nergens gaat brengen.Ook dit weer belonen met iets lekkers.

 8 weken oud...nimmer aangehaald door vreemden buiten...je ziet het aankomen van te voren, nou heb ik geen hondje die trok, maar vele hadden de neiging om er aan te komen...ik liep gelijk door en vertelde er gelijk bij, niet aankomen....nooit een boos gezicht gehad, en nu nog niet...als ik nu eens staat te praten , laat ik ze zitten en zeg nog...nee niet aanhalen, denk dat je de hond kort bij je moet houden en het voor moet zijn......

Heel herkenbaar. En er leek geen kruid tegen gewassen, tegen dat soort oetsjie-koetsjie-ik wil aaien-mensen 

Ik weet nog dat ik op gegeven moment dan overdreven ging hoesten, niezen, proesten en met een vieze zakdoek ging wapperen. Toen bleven ze opeens ver uit m'n buurt, whahaha! 

Meestal zie je van tevoren of een mens aanstalten gaat maken een hond te aaien. Dan zou ik al gewoon zeggen “stop! Kun je dat niet doen?” En als ze dan vragen waarom niet uitleggen waarom niet. 

Je hoeft echt niet altijd vriendelijk te blijven.

Hier twee grote honden met een k/9 LCD tuig aan.

De ene kant van het tuig staat niet aaien.

andere kant van het tuig in training.

Vind dit zelf heel handig.

Sinds die tijd doen mensen het niet of vragen het keurig.

helemaal handig op drukke(re) plekken.

Eerst hadden ze aan beide kanten niet aaien maar dan denken mensen al sneller aan valse honden en nu niet.

Maak ik hier ook mee.. nog steeds eigenlijk, afhankelijk van wie het is laat ik het toe (bvb als de mensen rustig zijn en me vragen 'mag ik?' dan mag het van me maar ik zeg er dan wel bij 'laat hem eerst aan je ruiken, hij wordt niet graag gestreeld) en dat is ook zo, Raiko wil wel ruiken maar wil eigenlijk niet geaaid worden door vreemden, als ik dat zeg laten mensen hem ruiken aan hun hand en zullen niet snel op zijn kopje strelen enz dan. Bij andere mensen heb ik gewoon geleerd onbeleefder te zijn... Vroeger stapten mensen recht op mijn hond af streelden hem en gingen weer weg zonder tegen mij ook maar gedag te zeggen! Heb ik snel door nu! als mensen mij niet aankijken maar enkel mijn hond of geluidjes maken naar hem zonder ze aanstalten maken me aan te spreken stap ik gewoon zonder hen een blik te gunnen snel door, of als ze vragen 'is hij braaf?' zeg ik 'neen' want tis niet omdat hij braaf is dat je toestemming krijgt te strelen. Grrr ik jaag me er weeral in op 

 Heb er ook al over nagedacht maar dacht dan ook dat mensen gingen denken hij vals is ... En merk je dat mensen het effectief lezen?

Ik vond het altijd leuk als mensen enthousiast waren toen Kayla puppy was...laat maar aaien, zo erg is dat toch niet (vind ik)

Nu lopen de meeste met een grote boog om me heen 

Als je wilt trainen met je pup kun je denk ik het beste naar een rustig plekje gaan want dat blijf je toch houden dat mensen je pup willen aaien.

 Ja, tis wel leuk dat ie leert dat vreemde mensen geen dreiging zijn maar Raiko word bvb helemaal niet graag geaaid, dan is dat niet fijn als men hem gaat aaien, ook als pup vond hij dat niet leuk... In het geval van de TS wilt zij ook dat haar hondje pas aangehaald word als hij rustig is ipv springt enz

 Áls je hondje het niet leuk vindt is dat inderdaad een probleem. 

Kayla vond het heerlijk. 

Ik snap het probleem van ts maar het is nu eenmaal de aard van de mens daarom misschien op een plek oefenen waar gaan mensen komen. 

Doe hem een vrolijk pakje aan waarop groot gedrukt staat: "Ik heb vlooien!" 

Succes gegarandeerd!

Haha, ja, ik had gewoon geen hond met zo'n schattig koppie moeten uitzoeken. 

Het probleem is ook niet dat mensen hem niet mogen aaien, het probleem is inderdaad, zoals Osumi zegt, dat ik graag wil dat hij leert dat er pas geaaid wordt als hij rustig is, en dat lukt niet als mensen steeds meteen bovenop hem duiken.

Misschien toch maar zo'n pakje met steekwoorden inderdaad. Schurft! Vlooien! Modderpoten! Bijt door! Wormen! Rabiës! 

Zelfbeheersing trainen vind ik ook een goeie. Was ik mee begonnen, maar er zijn ZO veel oefeningen die je kunt doen dat ik hem alweer een beetje vergeten was...

Speeltje meenemen ga ik ook doen. Ik zie er straks uit als een Michelinmannetje met al die spullen in mijn jaszak! Overal worst, speeltjes... daar dan nog dat leuke pakje bij - ik word het gesprek van de dag hier in het dorp! 

Vind ik ook leuk, Donja, maar ik stel me dan altijd voor hoe het zal zijn als mijn pup straks geen pup meer is maar "gewoon" een volwassen hond. En hoe mensen dan reageren als hij bij elke ontmoeting als een dolle tegen ze op springt. Dan is het opeens niet zo schattig meer denk ik!

 Bij Kayla ging dat gewoon over...ze is nu 15 maanden en uit zichzelf wat gereserveerder tegen vreemden. 

Mensen negeren je hond ook meer als hij volwassen is, dan is het schattige er vanaf. 

Ojee, dat is zo herkenbaar! Als je hond het niet erg vindt zou ik er ook niet zo'n probleem van maken, meestal gaat het in de loop der tijd wel grotendeels over.

Mijn hondje vond het naarmate ze ouder werd en nog steeds een schattige puppy was, steeds enger en minder leuk worden. Ook had ze inderdaad geleerd dat springen werkte om aandacht te krijgen, bij mensen die ze wel leuk vond (als ze los loopt vindt ze het niet eng, dan kan ze meer zelf bepalen denk ik). Toen ik merkte dat ze het gewoon spannend en niet leuk vond, al die mensen, ben ik echt wat botter naar mensen geworden. Nee zeggen en doorlopen.. Dat zit ook niet echt in mijn aard maar je moet ook voor je hond opkomen natuurlijk! Dan maar wat scheve blikken..

Maar het blijft lastig want er zijn altijd mensen die achter je aan lopen, je hond roepen etc. Dat is erg vervelend en dan zou ik gewoon doorlopen en negeren. 

Ik kan me de frustratie af en toe voorstellen en ik moet bekennen dat ik mezelf ook nog wel eens moet bedwingen vooral als het rassen zijn die ik mooi vind. 

Oh ik ken het. Ik stond eens te pinnen en puck zat netjes naast me. Zit er een vrouw gewoon vlak achter me om puck te aaien. 

Eerst puck steeds commando zit geven en dat domme mens ging maar door. 

Toen heb ik er eens even heel goed wat van gezegd en gevraagd waar haar manieren waren.

Je zou die mensen die het doen, zelf over hun hoofd kunnen gaan aaien en ook even lekker betuttelend toespreken en een hondenkoekje onder de neus houden. Denk dat ze de volgende keer wel tien keer nadenken voor ze op je hond duiken. 

Laat ze zelf een hond aanschaffen als ze zo graag wat te aaien willen hebben. 

Ik heb er opzich geen problemen mee als mensen vragen of ze m’n hond mogen aaien. Maar toen onze dré klein was doken mensen er echt op. Gingen hem zelfs van ver roepen en uitbundig belonen. En dan uiteindelijk wel nog even snel zeggen ja, nu bijt hij nog niet. Och nu gromt hij nog niet. Hij heeft dus nu geleerd dat ALLE mensen hem super duper vinden alleen is hij nu 17 kg en lopen de meeste mensen met een boog om hem heen. 

Met heel veel oefenen en ook hem gewoon de fouten laten maken zit er nu vordering in. Ik loop op rustige plekken als ik mensen zie lijn ik hem aan, laat hem naast me zitten of trek z’n aandacht door iets te gaan zoeken in een veld ofzo. Ligt er maar net even aan wat voor mensen er aan komen en op welke plek. Dit gaat nu vrij goed maar soms maakt hij toch nog een foutje en is hij gewoon net wat sneller dan ik. Dan roep ik hem terug zolang als de mensen hem negeren gaat dat prima. Het is gewoon heel veel oefenen. 

Ik heb Balou als pup juist laten aaien denkend dat dit goed voor de socialisatie was. Achteraf is dit helemaal niet goed voor hem geweest omdat hij een gestrest en onzeker hondje is.

Lotus heb ik dan ook een stuk minder aan laten raken, mijn buren mochten haar aaien en kinderen uit de straat. Als ik met de regiotaxi ga zit Lotus in een kattenreisbench zodat de medepassagiers haar met rust laten, ze is nu eenmaal onweerstaanbaar.

 Helemaal waar!

Ik heb er nooit een probleem van gemaakt..

Ik vind het fijn als mijn honden aangehaald worden..en zij zelf ook...

Verrassend genoeg springen ze nooit op, en luisteren ze als ik ze bij me roep...

Ik denk ook dat dat iets is wat we zelf gewoon bedacht hebben...vanuit een bepaald soort angst..

'Als ik het nu goed vind dan verpest ik mijn hond voor het leven'...

Zoiets...

"  Helemaal waar!
Ik heb er nooit een probleem van gemaakt..
Ik vind het fijn als mijn honden aangehaald worden..en zij zelf ook...
 
Verrassend genoeg springen ze nooit op, en luisteren ze als ik ze bij me roep...
 
Ik denk ook dat dat iets is wat we zelf gewoon bedacht hebben...vanuit een bepaald soort angst..
'Als ik het nu goed vind dan verpest ik mijn hond voor het leven'...
Zoiets... "

esther

 Er is aanhalen en aanhalen, he.

Het kan ver gaan, hoor:

De mannen van de vuilkar die van de truck springen om op de pup te duiken (met hun reuzehandschoenen nog aan), mensen die ongevraagd de hond omhoogtrekken om beter een selfie te kunnen maken, oude dametjes die opeens de hond willen oppakken en hem beginnen kussen op zijn neus, je kan het zo gek niet bedenken of het is gebeurd.

Voor mijn hond, en voor mij, viel dat niet meer onder "fijn aanhalen", maar onder grensoverschrijdend gedrag. 

"  Er is aanhalen en aanhalen, he.
Het kan ver gaan, hoor:
De mannen van de vuilkar die van de truck springen om op de pup te duiken (met hun reuzehandschoenen nog aan), mensen die ongevraagd de hond omhoogtrekken om beter een selfie te kunnen maken, oude dametjes die opeens de hond willen oppakken en hem beginnen kussen op zijn neus, je kan het zo gek niet bedenken of het is gebeurd.
Voor mijn hond, en voor mij, viel dat niet meer onder "fijn aanhalen", maar onder grensoverschrijdend gedrag.  "

Alaska's Finest!

Dat is het ook, in dat geval...

Maar ik moet echt zeggen dat ik met geen van mijn honden zulke extreme "knuffelaars" heb ontmoet...