De eerste keren is eng, vond ik bij Momo en Elsa ook. En toch gaat het eigenlijk gewoon altijd goed. Je pup hoeft echt niet 100% te luisteren voordat je je pup losgooit op een wandeling hoor. En hoe jonger je pup is hoe langzamer ze ook nog zijn. Toen mijn honden nog geen 3 maanden oud waren kon ik ze nog aardig bij houden.. met 4 maanden kan ik dat shaken.
Ik heb bij beide honden de eerste keren lekker sportieve mensen meegevraagd. Gewoon om er zeker van te zijn dat ze gevangen konden worden als ze weg zouden lopen. Maar dat deden ze niet.
Momo heeft altijd geluisterd en die kreeg ik ook altijd terug. Elsa is een ander verhaal; die vond mensen te leuk en luisterde dan niet of was zo gefocust op andere honden/spel dat ik de grootste moeite had om haar terug te krijgen. Maar de meeste andere baasjes hebben wel begrip met een jonge hond en wachten dan tot jij je pup weer bij je hebt.
Nu gaat het goed behalve als mijn vriendin de andere kant op loopt met haar roedel. Dan gaat Elsa met haar mee. Niet raar want bij de eerste zweepslag heeft zij Elsa dagelijks meegenomen om te wandelen en haar drijver is Elsa's één na grootste vriendin.
Tips:
* Neem altijd lekkers mee op de wandeling en roep je pup regelmatig zinloos bij je voor iets lekkers. Komen is dan leuk en niet: komen is aanlijnen en afgelopen met de pret.
* Als je pup uit zichzelf, dus zonder roepen, bij je komt ook belonen met lekkers.
* Als je pup wat afdwaalt jezelf verstoppen achter een dikke boom of zo. Je zult zien dat je pup al snel, zonder dat je hem roept, opzoek gaat naar zijn baasje.
* Leer je pup op commando te gaan liggen. Elke dag goed oefenen. Zo kan je, als hij toch niet komt, hem laten liggen en hem gaan halen
* Maak niet de fout je pup te straffen als hij na een tijdje totaal niet luisteren alsnog naar je toe komt. Dat begrijpt een hond niet. Een hond linkt een correctie altijd aan gedrag dat hij op dat moment uitvoert. Hij zal dan dus de link met je boosheid niet leggen met het niet luisteren maar juist met het wel komen.