Dat zijn vier woorden die ik mama steeds zuchtend hoor zeggen. Ik snap het niet, want ik ben altijd heel braaf..
En oké, misschien ben ik een beetje speciaal..
..vergeleken met mijn broertje en zusje.
En oké, ik zie niks, dus moet ik overal mijn neus in steken.
Logisch, toch?
Of even voelen waar ik ben.
Mam? Ben jij dit?
En oké, soms ga ik PER ONGELUK bovenop iemand zitten.
Maar dat kun je me toch niet kwalijk nemen?
En soms ruik ik van alles, en moet ik even proeven.
Soms is dat lekker!
Maar eerlijk is eerlijk.
Het valt ook wel eens tegen.. bleh!
En dan zegt mama weer, "het is toch verschrikkelijk", maar ik vind dat het feit dat ik speciaal ben me juist het leukste maakt!
Vinden jullie niet? ;)


Reageren


Je moet je eens voorstellen waar die arme sukkeltjes zouden zijn zonder ons!





