Fijn dat het inmiddels beter gaat!
Hier ook een kieskeurig hondje. Die weigerde soms ook dagen om te eten. Ging gal spugen vanwege een lege maag, daardoor kreeg hij natuurlijk buikpijn en wilde dan ook geen koekjes meer aanpakken, en ontlasting werd geel en slijmerig, soms zelfs met een heel klein beetje bloed.
De eerste keer maakte in me daar enorm zorgen over. Bang dat hij heel ziek zou zijn. Maar toen ik (na wat proberen) voer vond dat hij wél at toen knapte hij vrijwel direct op en was alles snel over. Gekookte kipfilet at hij, daardoor was z'n maag niet meer leeg. Daardoor verdween de buikpijn. Stopte het braken omdat het gal niet meer irriteerde, en kwam alles weer in balans.
Dit is een aantal keren vaker voorgekomen. Niet bepaald ideaal natuurlijk, en voor hem ook vervelend. Maar niet zorgelijk of onverklaarbaar. Zolang hij na een dag of 4 maar wel weer goed ging eten.
Inmiddels zijn we 5 jaar verder en ik weet gewoon dat hij af en toe zo'n periode heeft. We zijn als pup begonnen met KVV. Na 3 jaar van steeds meer diersoorten weigeren at hij het uiteindelijk bijna niet meer.
Toen overgestapt op brokken. Dat heeft hij iets meer dan een jaar gegeten, en liet het toen vaak staan.
Inmiddels ben ik overgestapt op goede kwaliteit blikvoer en af en toe een hand brokken en soms een paar dagen een smaak KVV waarvan ik weet dat hij die graag eet.
En dat gaat prima. Voor het eerst sinds tijden eet hij redelijk stabiel, ontlasting is goed, en hij is meestal blij als ik z'n voerbak pak.
Kortom, het kan gewoon wat gepuzzel zijn om uit te vinden wat je hond graag eet en waar ze het goed op doen. Maar wissel niet te snel. Of voer even een paar dagen Renske.
Kleine bijkomstigheid is trouwens ook dat ik merk dat m'n hondje slechter eet wanneer ik zelf druk bezig ben. Hij heeft echt even rust nodig dus ik ga er tegenwoordig vaak vlakbij zitten, zeg 'toe maar' en pak vervolgens een boek of iets dergelijk. Geen aandacht meer dus. Geen spelen. Geen snoepjes. Gewoon even niks. Na een minuutje heeft hij dan door dat er écht niks anders gaat gebeuren dus dan gaat hij eten.
Vroeger was dit overigens niet zo. De eerst jaren at hij gewoon, ongeacht wat ik aan het doen was.