Pup en reactieve hond drama

Ik moet even iets van mij afschrijven. Hier een reactieve hond in huis en een hond die gewoon sociale is. De moeder van mijn man heeft een pup ik weet trouwens niet precies hoe oud deze is. Nouja nu is mijn mans moeder opgenomen in het ziekenhuis. Man heeft nog een broertje maar die durft het huis niet uit deze zal nooit naar buiten gaan met de pup. Hij woont wel nog thuis. (Angststoornis en depressie) Dus gisteren gingen wij even kijken bij haar thuis en de hond uitlaten. Het was een grote bende hij had van alles gesloopt en was erg gestrest wat begrijpelijk is. Het broertje van mijn man had hem wel water en voer gegeven en had zijn deur open.blijkbaar had hij alleen niet echt op de hond gelet en overal lag plas en poep. Mijn man vond dit zo erg dat hij de pup mee wilde nemen. Ik vond dit idee eigenlijk niks . Nouja bij aankomst van ons huis is mijn man buiten blijven wachten ik met onze honden naar buiten flink uur samen met de pup gewandeld en op zich ging de wandeling op het einde goed. Ik zei van ga jij even met onze hond naar mijn moeder dan ga ik met de pup en de sociale hond alvast naar huis, haal ik alle spullen van onze hond even weg en kan de pup rustig eten.mijn sociale hond maakte er gelijk een feest van maar begon ook druk te blaffen en spelen, het was rond een uur of 11 dus liever had ik dit niet in verband de buren. Later kwam mijn man thuis en besloten wij onze hond gelijk naar de slaapkamer te brengen (de reactieve) . Ik sliep bij onze honden en mijn man in de woonkamer bij, de pup. Op zich was dit te doen maar ik wilde, en kon trouwens (vandaag werkdag) onze hond niet de hele dag opsluiten en zei tegen mijn vriend dat hij de pup in de ochtend moest terug brengen, naar het huis van zijn moeder. Dit deed hij en liet gelijk even de hond uit. Ik ga zo tussen de middag ook even langs en mijn man nog even in de avond. Niet ideaal voor een pup maar het is even niet anders. Mijn man vind het vreselijk dat de hond nu alleen zit en bijna niet buiten komt. Mijn reactieve hond vertoont al wat gestrest gedrag en ik zie het niet zitten om vanavond de hond weer hier te laten slapen hoe zielig ik het ook vind. Er is trouwens niemand anders die voor de hond kan zorgen. Ik weet het ook even niet hoe en wat. Is het echt gemeen van mij om te zeggen dat de pup niet bij ons mag blijven? Ik heb natuurlijk ook buren en mocht mijn reactieve hond toch te keer gaan zijn ze vast niet blij... En de bijkomende stress jeetje vind het even heel heftig allemaal

Ja de buuren daar heeft ze niet zo goed contact mee, de fokker ik heb werkelijk geen idee, doen ze dat trouwens na 3 maanden nog? Verder is mijn man zijn broertje wel thuis alleen die is erg in zichzelf getrokken ik vind het al heel wat dat hij voor het voer en drinken heeft gezorgd er is dus wel iemand alleen naar buiten gaat hij niet. Ik ga later op verjaardags bezoek bij iemand ik zal de hond dan meenemen kan hij daar ook even lekker spelen ze hebben ook een tuin en zelf ook 2 honden. De pup is wel aardig sociale. Er is een grote kans dat de baas weer kan gaan zorgen voor de hond. Ze heeft een hart operatie gehad maar de wond is gaan infecteren dus nou hebben ze een soort van drain aangelegd maar ze kan nu niet naar huis. Tijdens haar operatie had ze iemand die in haar huis sliep maar deze is nu op vakantie, ze had niet verwacht dat er complicaties zouden ontstaan eigenlijk had ze voor een langere tijd hulp moeten regelen

Heb het snel na gevraagd maar fokker is geen optie hoorde dat hij van een boerderij afkomt en het nestje ook niet gepland was.

Het zou op zich kunnen misschien maar mijn reactieve hond zou continu blijven blaffen non stop dat vind ik ook erg stress vol voor mijn hond. In ieder geval was er iemand op de verjaardag die vanavond even zich over de pup ontfermt dus ik heb weer even wat tijd om iemand te zoeken. Met een beetje geluk zou die daar kunnen blijven maar ga er voor de zekerheid niet vanuit

Nou heel erg fijn dit