Hallo allemaal,
Wij hebben een hele lieve Aussie van nu ruim 1,5 jaar.
Hij is echt ontzettend lief, maar heeft 1 vervelende eigenschap.
Dit is dat hij nog steeds tot het gezicht springt bij onze visite of bij mensen in het bos tijdens het spelen met andere honden. Wij hebben al verschillende dingen geprobeerd zoals, privé les op onze hondenschool, zijn nu bezig met homeopatische middelen en gaan in november een cursus reactieve hond volgen. Tijdens de visite raakt hij zo super enthousiast en blij dat hij dus naar het gezicht springt. Hoe wij dit ook aanpakken, hij stopt niet. De visite weet het natuurlijk allemaal van hem, maar zijn slecht in het duidelijk “nee” zeggen naar de hond toe. Het komt allemaal niet bij onze hond aan. Hij is zeg maar gewoon niet bereikbaar op deze momenten voor correcties.
Ook springt hij dan constant bij de visite op de bank en haalt werkelijk alles uit de kast om aandacht te krijgen. En als iets niet werkt verzint hij wel weer iets anders bijv, met speeltjes aan komen. Nu doen wij hem vaak maar op de gang, ook voor zijn eigen rust. Hij pakt namelijk geen enkel moment rust en blijft in de weer. Als hij wel even rustig lijkt en de visite hem dan willen aanhalen, begint alles weer opnieuw. Als de visite weg is, is hij kapot.
Bij mensen in het bos doet hij dit dus ook, wij laten hem natuurlijk niet zijn gang gaan en op iedereen afstormen. Dit doet hij sowieso niet, als wij een “naast” geven doet hij dit hartstikke braaf. Hondeneigenaren die wij kennen weten deze eigenschap ook van hem en dan laten wij hem wel met de honden spelen. Wij waarschuwen bij nieuwe mensen altijd eerst. En als ze zeggen geeft niks, laat maar spelen, dan doen wij dit. Onze hond moet immers ook lekker hond kunnen zijn en spelen.
Op behendigheid doet hij het op zich goed, dit is wisselend. Hier mag hij ook graag naar de lerares stuigen en springen. Gelukkig weet zij wel hoe ze onze hond moet aanpakken.
Bij kleine kinderen springt hij gelukkig niet! Wel likt hij mensen heel graag in het gezicht, ook bij kinderen.
Bij ons thuis is het een heerlijke rustige hond en zou je niet zeggen dat hij zo is. Ook in het bos luistert hij gewoon heel goed en lijkt hij op het eerste oog een “stabiele” hond.
Aussie eigenaren die wij hebben gesproken zeggen: laten castreren, daar worden ze een stuk rustiger van. En dat het springerige er dan ook afgaat.
Graag wil ik de ervaringen van andere Aussie eigenaren horen.
Wij hebben ons uiteraard wel verdiept in het ras en weten dat ze geboren worden met springveren. Maar bij onze hond is het wel heel heftig en gewoon heel jammer dat hij hierin niet te corrigeren valt. Ook dat zijn koppie dan zo vol zit met alle prikkels, is zo sneu voor hem zelf.
Alvast bedankt!



Reageren












