De meesten vragen het gelukkig gewoon, of ken ik goed genoeg dat ze mijn antwoord wel weten. Maar ik kom ook echt niet dagelijks mensen tegen die brokken geven, al dan niet gevraagd.
Maar als ze het niet vragen, dan word ik daar niet direct boos van hoor. Er zijn wel ergere dingen dan dat ze contact maken met een vreemde en daarvoor een brokje krijgen. Zeker voor mijn tikje onzekere puber is zoiets eigenlijk ook een lesje.
ik had wel een beetje moeite met een oude man op het dorp die echt rond fietste om hondjes te voeren. Hij stapte dan af, parkeerde de fiets, de honden moeten zitten en dan krijgen ze een brok. Ongevraagd. Ik vond dat brutaal en vervelend, omdat je soms ook midden in een oefening zit.
maar inmiddels begrijp ik het beter, altijd honden gehad, kan nu niet meer, dus zoekt hij het buiten met de beste bedoelingen op. Zijn leeftijd maakt dat hij het niet meer goed snapt dat het zo eigenlijk niet werkt, en hij wordt dolgelukkig dat alle honden op het dorp hem kennen en dol op hem zijn. Met een dementerende vader, die altijd eerst naar de honden vraagt en daarna naar zijn kleinkinderen
, begrijp ik nu beter hoe belangrijk het voor hem is.