Isaura (gast)
6 augustus 2017, 12:03
dag iedereen
sinds 8 maanden hebben we een nieuwe hond in huis gehaald, nl een middelgrote schnauzer van nu 1j. We hebben haar in huis gehaald toen zij 4j oud was. Ze was de laatste van de nest en kwam toen enorm rustig maar enigzinds ook bang over. Dat bang zijn heeft ze nog een lange tijd gehad. Intussen is ze helemaal gewend en is ze naar mij toe enorm loyaal. Enorm blij dat ik thuis kom, als ik nog maar naar haar kijk gaat ze op haar rug liggen, luistert naar commando's, als ik recht sta, de hele tijd alert op mij. Toen we haar een 3 tal maanden hadden,leek ze zelfs geobsedeerd door mij. Wanneer ik even naar het toilet ging, zeurde ze het hele huis bij elkaar en was en was ze uitbundig blij amsnik terug in de ruimte kwam. Het leek wel of ik een hele dag was weg geweest hoewel dit in de praktijk 2 minuten was. Ik denk dat dit verlatingdangst was. In ieder geval is dit nu sinds een 2tal maanden verdwenen.
Nu dit was even een zeer korte schets van haar, maar ik woon niet alleen, namelijk samen met mn vriend en zijn kinderen. We hebben in principe deze hond samen gekocht, maar het gaat absoluut niet tussen mijn vriend en Roxie. Als mijn vriend nog maar kijkt in de richting, beweegt in de zetel, laat staan recht staat uit de zetel, begint ze te grommen, te blaffen en loopt ze er al blaffend naar toe. ze wil hem niet bijten. Dit doet ze ook wanneer hij mij aanraakt, bv zijn hand op mijn benen leggen in de zetel. Naar mij toe vermoed ik dat het om bescherming gaat (hoewel dit zeker niet nodig is). Als ik naast haar ga zitten en ik begin haar te aaien, dan kan mijn vriend recht staan uit de zetel zonder dat ze begint uit te halen. Wanneer we in de zetel zitten of buiten op het terras, komt ze soms uit het niets baar mijn vriend toe, en begint ze zijn been te likken.
Ik merk ook op dat ze dit voornamelijk bij ons thuis heeft. Wanneer we op verplaatsing zijn, kan mijn vriend haar zelfs vastpakken en laat ze dit toe.
Naar de kinderen van mijn vriend heeft ze dit ook niet. Wel merk ik op dat het niet een al te speels hondje is. Bij vreemden is ze altijd wat terughoudender (ook wel eigen aan het ras) maar is ze wel ontspannen.
Nu dit is het korte verhaal. Vooral voor mn vriend is dit niet aangenaam. Nog een korte aanvulling; wanneer ik niet thuis ben, lijkt ze al dit niet te doen. Dan kan hib uit de zetel komen zo vaak hij maar wil. Dat merk ik ook als we thuis komen en mijn vriend gaat eerste ons huis binnen, dan hoor ik haar niet. Pas wanneer ze me hoort, wordt ze helemaal gek. Dit lijkt mij dan een combinatie van blijschap en 'agressie' naar mn vriend.
ik heb geprobeerd het zo duidelijk mogelijk te schetsen. Wie herkent dit verhaal en weet wat we kunnen doen? Wat is mogelijks de oorzaak? Al dat geblaf maakt het niet aangenaam en we vormen tenslotte met haar nog een geruime tijd een gezinnetje :) als ik tegen mn vriend zeg dat dir nog minstens 12j zo gaat zijn, verkrampt zn gezicht :)
Reageren
"
.
Met tijd, geduld en een juiste aanpak komt het echt goed 
