Vanochtend weer een top wandeling in het losloopgebied
We kwamen eerst een hele leuke border collie pup tegen, omdat ik niet wil dat Penny druk gaat spelen hield ik haar aan de lijn. Na een tijdje zag die pup ons en kwam hij naar ons toe om Penny te begroeten. Dat ging heel goed, Penny bromde een beetje als hij te dicht bij kwam maar dat was het.
Omdat die vrouw dezelfde kant op liep liep ik mee. Normaal vind Penny dat vreselijk en gaat ze gewoon stil staan tot ik weer apart met haar loop (ze wil alle aandacht voor zichzelf), nu vond ze het niet erg, zelfs een beetje gezellig.
Toen ik Penny los liet ging ze natuurlijk rennen (niet met die pup maar gewoon omdat ze het leuk vond). Die pup ging steeds achter haar aan en vervolgens om haar heen springen. Penny negeerde dat echt volledig, ze ging niet snauwen of grommen. Ik was daar wel heel erg trots op, normaal is ze toch wat feller maar nu liet ze alles toe.
Verderop kwam ik een grote groep wandelaars tegen (ik denk rond de 20 mensen). Ik besloot het als oefening te zien en liet Penny naast mij zitten. Het ging bijna helemaal goed. Die mensen vonden het geweldig, ze gaven allemaal complimenten, ook naar Penny. Omdat sommige echt met een hele lieve stem tegen Penny gingen praten stond ze wel een keer op om even te snuffelen. Ik pakte haar toen bij haar tuig, zette haar weer naast mij en vroeg haar iets meer op mij te focussen. Dat ging perfect. Aan het einde liepen er ook nog twee kleine aangelijnde hondjes. Normaal lijn ik haar dan aan omdat ze kleine hondjes heel leuk vind, maar ik had ze niet op tijd gezien. Penny bleef deze keer echter helemaal perfect bij mij zitten en keek ze nauwelijks aan.
Ik heb haar vervolgens natuurlijk heel erg goed beloond.
Helemaal aan het einde zag ik nog een jonge Australische herder die altijd op Penny afstormt en totaal niet luistert. Ik liet Penny naast mij lopen en weer stormde die hond op ons af. Penny werd een beetje nerveus omdat hij recht op haar af kwam, maar ik liep gewoon door met haar (anders wordt ze nog moeilijker). Uiteindelijk stond hij voor ons, Penny wilde grommen maar ik bleef door lopen zodat ze geen kans had om echt te reageren. Dat ging echt heel goed. Ze viel niet uit en heeft ook niet echt gegromd, terwijl zo'n situatie altijd heel erg moeilijk was.
Nu ligt ze lekker op mijn bed te slapen. Eigenlijk mag ze dat niet meer, maar ik vond haar zo knap dat ze het nu wel even verdient :)