Hallo allemaal!
De laatste weken volg ik jullie forum op de voet. Uiteindelijk heb ik besloten me ook maar aan te melden, zodat ik af en toe mijn mening kan geven of mijn zorgen kan delen. Een kleine voorstelronde van mijn kant lijkt me daarom wel op zijn plaats.
Afgelopen november heb ik afscheid moeten nemen van de liefste hond ter wereld. Ik had Skunk (zie foto, kruising mechelaar/ labrador) al bijna 13 jaar. Ik heb haar geboren zien worden en tijdens mijn studententijd tot de tijd dat ik zelf trouwde en kinderen geweest is ze altijd bij me geweest. Ze was mijn alles, mijn oudste kind, mijn troost in moeilijke dagen en mijn vreugde iedere dag. Ook mijn echtgenoot, die aanvankelijk niet van honden dacht te houden was gek op haar. Net als mijn schoonmoeder, mijn kinderen... iedereen die Skunk kende hield van haar. Des te dramatischer was het om te horen dat Skunk ziek was, diverse tumoren in haar lichaam zouden niet lang daarna hun tol gaan eisen. We hebben haar in laten slapen op het eerste moment dat we ervan overtuigd waren dat ze pijn leed. Haha, ik kan dit niet eens opschrijven zonder tranen in mijn ogen.
De leegte is ongelooflijk. Wat mis ik die gekke hond! Aan de ene kant kan ik het niet over mijn hart verkrijgen een nieuwe hond te nemen, niemand kan Skunk immers vervangen... aan de de andere kant... het is zo leeg. Dankbaar heb ik jullie forum uitgeplozen over hondenrassen, karakters, broodfok.... Vandaag hebben wij bij een gezin een nieuwe pup uitgezocht. Met gemengde gevoelens, dat zeker, maar er heerst ook blijdschap. Of ik straks een kind erbij krijg zonder zwangerschap en bevalling! Over twee weken komt onze Bliksem (heeft mijn zoon van 3, fan van Cars, bedacht haha) bij ons. Een beetje warmte en vreugde in huis weer!
Goed, dat wilde ik even kwijt. Ik hou jullie forum nauwlettend in de gaten en zal ook af en toe reageren of vragen stellen.
Groeten,
Wendy
(en familie)










