Evy (gast)
Mijn hond (husky) is erg vrolijk en een echte allemans vriend. Enthousiast over alle honden, groot en klein.
Gek op alle mensen. En vooral kinderen vind ze helemaal geweldig.
Maar, haar enthousiasme word door anderen natuurlijk niet altijd begrepen/gewaardeerd.
Logisch: ik zou het ook benauwd krijgen als een vreemde hond plots enthousiast op mij af stormt. Het is natuurlijk maar afwachten of de hond mensen zo leuk vind. Of echt wil bijten.
Ze wil naar alle honden toe rennen. Waardoor ik haar continu terug moet trekken.
Omdat ze gek is op kinderen, schrikken ze meestal van haar enthousiasme. En moeders trekken hun kinderen bij mijn hond weg. 'Kijk uit!'
Word er dan gezegd.
Waarop ik continu antwoordt: 'Ze doet niks hoor ze houd gewoon zoveel van kinderen.'
'Oh haha!' Antwoord diegene dan.
Nu loop ik er iedere keer zodra ik iemand met een hond, of kinderen zie met een boog omheen. Om ongemakkelijke situaties te vermijden.
Als pup kreeg ze heel veel aandacht van mensen op straat. Want ze vonden haar zo mooi en schattig. Ze werd continu geaaid en kreeg heel veel aandacht. Nu is ze groot en vinden mensen haar niet meer schattig maar eerder eng.
(Ze is immers van een donzig knuffeltje naar een wolf look alike gegroeid.)
Het idee dat iedereen haar leuk vind is echter blijven hangen bij haar.
Ze luistert verder goed naar commando's.
Maar ziet ze een interessant persoon, of hond. Dan is ze alles vergeten.
Misschien heb ik teveel mijn best gedaan met socialisatie als pup?
Hoe kan ik haar afleren op iedereen en alle honden te reageren?

Reageren








