Ozzy, onze grote Bobtail van 11 jaar, heeft diagnose longkanker gekregen. De hoop die ik nog even had om te behandelen voor longinfectie/ ontstekingen... is maandag na weer de longen te laten bekijken helemaal weg... en de grond zakt onder je voeten vandaan. Mijn 'oudje' deed helemaal niet oud, wil helemaal niet ziek zijn..
Het is gewoon akelig deze wetenschap... een van mijn kids verliezen... weer... het zijn meerdere stipjes en 1 vage grote ter hoogte van zijn hart ( hartpobleem/tumor daar is met echo uitgesloten).
Ik ben gewoon bang wat komen gaat. Met gaan slapen piept de ademhaling.. dat was ook de klacht waarmee ik meteen naar de dierenarts ging...
Omdat hij nog kwiek is, eet, drinkt, plezier heeft.... zijn we, hoewel van ons stuk, naar huis gegaan met hem en hij blijft gewoon om de dag half tabletje van 20 mg prednison slikken.
Natuurlijk is er geen tijdsbestek mogelijk te voorspellen... ik heb nog nooit 1 van mijn kids zo moeten laten gaan, de wetenschap dat het er zit en onvrijwillig een achtbaan wordt ingezet... ooit ga je naar beneden...en daar ligt mijn angst... ik wil mijn vriendje, mijn 'beer' niet zien lijden, niet zien wegkwijnen...
Kan ik met homeopathie nog wat ondersteuning geven? Verlichting met ademhalen ( hij hijgt snel maar is niet benauwd verder nu) en dan even het piepende geluid bij in slaap vallen ( en gesnurk).
Reageren
