" tuurlijk zijn er wat huisregeltjes, net als met kinderen.
We zijn er maar mee aan't dollen.
Maar om te durven beweren dat "je hele hond voorgoed verpest is door een oppas die 1 week-end zich niet echt aan je regels heeft gehouden", vind ik toch wel erg rare denkwijze... "
Ik vind het flauw want ik baal echt heel erg van de actie van die oppas.
Toen mijn hond als pup bij ons kwam waren mijn kinderen nog jong. Ik smeerde vaak hun brood nog en als ze dan diep in een spel zaten op de grond, dan zette ik hun bordjes gewoon naast ze op de grond en namen ze tijdens hun spel af en toe een hap. Heerlijk lui op een zondag. De hond taalde er niet naar, kwam er niet eens even naar kijken. Zelf denk ik dat dat kwam omdat ze niet beter wist dan dat hondeneten voor haar was en menseneten van ons. Zij kreeg haar eten op vaste momenten in haar voerbak in haar bench. Ze kreeg nooit wat wanneer wij aten. En al helemaal dus niets wat wij ook aten.
Snoepjes voor haar waren hondensnoepjes; van die trainertjes en die kreeg ze als beloning bij het doen van oefeningen en spelletjes/trucjes.
Een kaasplankje op de salontafel ging dus prima, zelfs als er eventjes niemand in de woonkamer was. Het kwam niet in haar kopje op om daar van te gaan snoepen.
Naast een lijstje handige commando's die ze kende (mensen gebruiken tenslotte verschillende commando's) zoals 'sit', 'here' en 'down' was dat eten ook echt de enige regel die ik had meegegeven.
Geen menseneten, alleen haar eigen meegegeven eten en snoep, alleen eten in de bench en snoep als beloning voor oefening/truc, geen eten/snoep wanneer mensen eten of daarna voor 'de gezelligheid'.
Gingen ze helemaal mee akkoord. Zouden ze zich aan houden.
Vrijdagavond gebracht, maandagochtend opgehaald. Vanaf dat moment stond ze al kwijlend te bedelen als wij iets aten. Iets klaarzetten op tafel en terug de keuken in om het volgende te halen? Roetsj.. jatte ze iets van tafel. Zelfs waar we bij zaten probeerde ze iets van de salontafel te grissen. Op mijn werk konden tassen waar eten in zat niet meer binnen haar bereik staan maar moesten hoog op de kasten. Zo niet dan beet ze desnoods dwars door een tas heen naar het eten. Vooral kaas... de geur alleen al maakte haar druk en gefocust. Vertel me nu niet dat daar niet het één en ander van mijn voedingsregels is afgeweken!
Al is het nu wat minder heftig... ik krijg het er niet helemaal uit en moet haar bijna iedere maaltijd wegsturen omdat ze staat te bedelen. En ik kan echt nog steeds niets onbewaakt (als in even de andere kant op kijken) aan menseneten binnen haar bereik laten staan.
Ik zou ook niet weten hoe ik dat er echt uit kan krijgen terwijl het dus wel impact heeft in ons dagelijks leven. Altijd moeten vragen of er iemand oplet tijdens het tafeldekken, altijd vragen of er iemand oplet als er eten op de salontafel staat en ik moet bv even naar de wc, als ik alleen ben en er staat wat lekkers op de salontafel en ik moet even de kamer uit moet ik het of wegzetten of haar in de bench zetten. Niet leuk. 
Ja, als ze daar bv op de bank mag en hier niet dan snapt ze dat echt wel. Maar een hond die niet weet dat bv kaas en brood lekker zijn kan je echt verpesten door hem/haar dat te leren als de eigenaar dat niet wil.
Reageren
" Ik ben bloed serieus.. "
Die krijgt menseneten aan tafel. Iets stelen is in zijn kindertijd een paar keer voorgevallen. Maar nu weet die al lang dat hij wel wat krijgt, dus stelen hoeft niet. Tenzij ik lange tijd zou weggaan en het dus waarschijnlijk in zijn ogen er maar ligt te liggen voor niemand... tja dan ben ik het waarschijnlijk wel kwijt ja.
Ik kan dat moeilijk uit handen geven, niet eigenlijk.