Dit is heel erg moeilijk.
Als kleine uk van 12, heeft het helaas geen nut een volwassenen op zijn gedrag aan te spreken, hij zal je niet serieus nemen en hij zal zijn gedrag toch niet gaan veranderen.
Jou vriendin, wist wat haar vader ging doen, ze waarschuwde jou, dus ik denk, dat ze het zelf ook niet fijn vond.
Als ik jou was, zou ik in iedergeval met je vriendin samen hier over praten. Samen praten over hoe sneu het is voor Kita.
Voor haar het zelfde, als ze iets tegen haar vader zou zeggen, zal hij toch niet naar haar luisteren en al zeker niet veranderen.
Waar ik ook een beetje bezorgd over ben, mensen die dieren mishandelen, zijn dezelfde, die kinderen mishandelen.
Nu wil ik niets suggereren, maar hoe gedraagt haar vader zich tegen over je vriendin?
Ik zou het zeker tegen je ouders vertellen.
Over het corrigeren: vaak doen mensen dit uit frustratie, ze willen dat een hond precies doet, wat jij van ze verwacht.
Dat deze vader zelf een fout maakte, door Kita niet op tijd aan te lijnen, dan zal hij niet beseffen.
Als eigenaar ben je verantwoordelijk voor je hond en zal je moeten weten, dat een hond op vb paarden kan gaan reageren.
Dan zal je dus op tijd moeten handelen. Dat deed hij niet en Kita kreeg de kans op te resgeren op die paarden.
Fout ligt volledig bij die vader zelf!
De hond luisterd in zijn ogen niet en dat frustreerd hem. Met het straffen, geeft hij een uiting, aan zijn frustratie.
Deze straf heeft overigens geen enkel nut: Kita kwam uiteindelijk.
Ze wordt dus nu gedraft voor het komen!
Als iets al gebeurd is, heeft straffen sowieso weinig nut.
De hond heeft meestal de beloning al binnen, de paarden zijn weggeblaft.
Als je straft, zal je hond de volgende keer niet denken: oh ja, ik werd vorige keer gestraft toen ik ze had weggeblaft, laat ik dat nu maar niet doen. Maar nee, de hond zal gewoon weer naar de paarden toe gaan.
Is iets gebeurd, jammer dan, volgende keer wel op tijd zijn.
. (Toen keek ik meteen weg!)
)
