Ik weet dat dit nog erg vroeg is om nu gelijk in paniek te raken, maar sinds afgelopen dinsdag heb ik een pup gekregen voor kerst. Spike, mijn oudere jack van 9, heeft 5 jaar zijn leven gedeelt met een andere hond, waarna hij overleed dus heeft hij nog eens 4 jaar alleen geweest met mij.
Toch wou ik altijd een pup erbij maar dit was eigenlijk nooit mogelijk. Nu mijn vriend en ik samen zijn juist wel, onze tijden passen mooi op elkaar aan en ik doe het meest van mijn studie thuis.
In het begin gromde Spike af en toe wel, maar liet ze gewoon gaan; laten ze het zelf uitvechten dacht ik steeds. Ook hanteerde ik de regels dat spike voor alles ging; hij kreeg het eerste eten, hij kreeg het eerste koekje, hij werd het eerst aangelijnd, hij mocht het eerste zijn plekje op de bank bij ons vinden etc. Maar ipv dat het beter word, word het alleen maar slechter. Vanmiddag viel Spike Luca ineens aan! Spike zat voor de bank en Luca liep voor hem langs waarna hij hem beet, echt aanvalligerig en Luca jankte heel lang na. Ik heb Spike toen niet gestraft, had dit wel gemoeten?
En er zijn ook tijden dat ze het juist heel erg goed doensamen, dan spelen ze enzo. Rennen ze door de woonkamer. En buiten gaat het ook veel beter tussen de twee dan lijkt spike helemaal geen problemen met luca te hebben. Heeft iemand nog tips of zo waardoor Spike de pup toch accepteerd? Ik weet dat het al vroeg klagen is maar zoals ik al zei is Spike heel dominand en ben ik bang dat ik ze nooit kan vertrouwen als ze alleen zijn.
bedankt voor jullie hulp, Groetjes


Ik heb ook twee reutjes, Luca de oudste is
Wat het castreren betreft :

