Marijke (gast)
Hallo iedereen!
Allereerst een fijne kerst natuurlijk!
Onze kerst is dit jaar niet zo fijn.
Gisteren heeft onze Golden Retriever (teefje van 7 jaar) zomaar uit het niets mijn vriend aangevallen.
Ze kwam kwispelend de keuken in en mijn vriend ging op zijn hurken zitten om haar te aaien. Hoofd dicht bij haar kop (doet hij dagelijks) en met zijn handen pakte hij haar kop vast; aan weers kanten van haar kop (achter de oren). En zomaar uit het niets een grom en een hap in zijn neus. Daar bleef het niet bij. Ze hield echt even een aantal tellen vast en ging zelfs schudden met haar kop, alsof ze een prooi vast hield. We zijn ontzettend geschrokken, hebben haar wel gestraft, maar niet direct, omdat ze bleef vasthouden en om nog ernstigere wonden te vermijden. Door de schok en het naar de badkamer rennen om het bloeden proberen te stoppen, heeft ze pas een kwartier later straf gekregen. We zijn vooral ook gedesillusioneerd, omdat we dit nooit hadden verwacht! Opvallend is wel dat onze hond vandaag de hele dag al anders is. Het lijkt alsof ze zich wel degelijk bewust is van het feit dat er iets is gebeurd wat echt niet had mogen gebeuren. Ze loopt met haar kopje naar beneden, staart tussen de poten, heel gedwee.
We hebben onze hond pas sinds eind augustus dit jaar. Het is een herplaatser. Ze is weg gedaan vanwege een ongelukje thuis bij de vorige eigenaar. Kleinkind liet eten vallen, wilde het oppakken, hond dacht 'mmm, eten' en wilde het ook pakken. Met als gevolg dat de hond het pinkje van de kleinzoon in haar bek had. De vader van dit jongetje heeft de hond toen een enorme oplawaai gegeven. De vorige eigenaar vond dat ze de hond niet meer kon houden en dat ze een andere kans verdiende in een nieuw gezin. Bij ons dus. Wel heeft ze gezegd, dat als er nog zoiets zou voorvallen, we de hond maar terug moesten brengen. Dan zou zij het verder afhandelen.
Wij weten echt niet wat we moeten doen. Dit gedrag kan natuurlijk echt niet. Je baas aanvallen uit het niets, dat is gewoon echt véél te veel stappen te ver. Ze had kunnen grommen, blaffen, weglopen als ze het niet fijn zou vinden, maar dit... We zijn echt verbijsterd. Het vertrouwen dat we de afgelopen maanden hebben opgebouwd is echt in 1 klap weg.
Misschien nog handig om wat achtergrondinformatie te hebben: het baasje van onze hond (waren dikke maatjes) is twee jaar geleden tijdens het uitlaten door een hartstilstand om het leven gekomen. Hier was alleen onze hond bij. Ze heeft net zo lang gewacht tot de ambulance er was en toen hebben ze haar moeten weg duwen. Ze heeft dus waarschijnlijk ook een groot trauma opgelopen hierdoor. Na het overlijden heeft de vrouw van deze man verder voor de hond gezorgd. Ook reageerde de hond jaloers op het kleinkind van de vorige eigenaar. Hoe haar gedrag was weten we niet. Dit is alleen als 'feit' aan ons meegegeven. Daarnaast komt nog dat onze hond andere honden vermijdt. Ze speelt niet met andere honden, maar loopt in een grote boog om ze heen, of gaat achter ons staan schuilen. Het schijnt dat ze vorig jaar door twee herdershonden is aangevallen en daardoor een grote gapende wond bij haar oor heeft gehad, vandaar dat ze angstig is.
Graag horen we wat jullie er van vinden, maar ook wat je in zo'n situatie zou doen / moet doen. Moeten we haar terug brengen naar haar vorige baasje, met als gevolg dat ze haar laten inslapen? Moeten we haar nog een kans geven? Maar wat als er nog zoiets gebeurt? Blijkbaar is ze toch niet te vertrouwen..
Heel graag jullie advies/commentaar!!
Vriendelijke groet,
Marijke



en hij was vooral zo ontzettend geschrokken en meer bezig met alle wonden, dan met de hond op dat moment.. 



























