Echt dit is niet de eerste keer. Jaren geleden met Chico kwam ik met Pasen de dalmatiër van 2 huizen verder tegen. Het eerste wat dat beest deed was Chico aanvliegen. Chico liet zich niet op zijn kop zitten en vocht na enige verbouwereerdheid gewoon terug. Resultaat: Chico voortandje kwijt en die hond bloedde als een rund uit zijn oor. Scheurtje, geknapt bloedvaatje... maakte me geen bal uit, had die hond maar niet moeten beginnen.
Vandaag loop ik te glibberen over nat geregend sneeuw en fijngestampte ijsmassa zie ik iemand lopen die ik nog nooit gezien heb, met 3 honden die ik wel ken en 1 hond die ik niet ken. Typisch geval van vrouw "ik ben bezig in de keuken, laat jij de honden even uit".
Komt er een soort van Tibetaanse terriër op ons af van de overkant van het veld. Ik neem Dobby met wat doorlopen en gewoon meeleiden mee, volgend, want ik wil niet van mijn sokken getrokken worden in die glibberige rotzooi. Dan maar een keer geen contact met een andere hond.
Maar dat beest 'besluipt' ons van achteren, springt bovenop Dobby en begint meteen met vechten. Rangorde, over binnen een paar seconden. Dobby zit aan een flexi en ik ben 4 meter doorgelopen om de honden ruimte te geven. Dan voelt Dobby niet dat hij de baas moet beschermen e.d. en hebben ze de ruimte om zelf even te bepalen hoe of wat.
Ik roep Dobby, want ik zie aan die andere hond zijn houding dat die niets goeds in de zin heeft. Ik roep nog naar Dobby "doorlopen, jij hebt de keuze". Niet dat dat zin heeft, maar ik stond de situatie hardop te analyseren.
De baas van dat hondje komt van over het veld, en ineens escaleert het. Dobby wil heel vriendelijk die baas begroeten. Hondje gaat uit zijn dak en die springt boven op Dobby, en gewoon vechten. Niet een paar seconden, maar gewoon doorgaan. Dobby liet zich gelukkig dan ook weer niet helemaal op zijn kop zitten en verdedigde zich. Ik geef Dobby gewoon de volle lengte van de flexi tot zijn beschikking en ik blijf op een paar meter afstand staan.
Die andere baas probeert die andere hond te grijpen, en moet uiteindelijk die hond bij de staart van Dobby af trekken. Ik hengel Dobby een stukje van de andere hond weg en roep hem. Hij komt, ik zeg heel blij "goedzo lieverd!". We lopen een stukje uit elkaar en Dobby piept een paar keer. Ik heb zijn oren nagekeken, zijn tanden, zijn voorpoten en hals, maar niets te zien. Toen ben ik maar doorgelopen.
De andere hond liep los waar hij niet los mocht. Ik ben pissig. Die andere hond kwam naar ons toe en duidelijk niets goeds van plan. Gezellig.
Thuis heb ik Dobby nogmaals nagekeken maar ik kan niets ontdekken. Ik hoop dat hij gewoon niets heeft.
Ik vraag me eerlijk af of honden kerststress aanvoelen. Of paasstress, zoals toen Chico aangevallen werd. Hier komt de stress niet vandaan, wij doen nooit iets speciaals met feestdagen en het zijn altijd andere honden die ons aanvallen. Ik vind het net iets te opvallend om toeval te zijn.



3 doggies
Ik heb heel netjes mijn mond dichtgehouden toen ze aan het vechten waren.


maar ej hebt we goed gehandeld !


