Puppy of herplaatser?

Wat zou jij doen?

Mijn hond kan door omstandigheden niet alleen blijven. Hier al meerdere topics over geopend hoor en al veel fijne reacties op mijn vragen. Nu ben ik er een beetje uit dat ik voor Senna en natuurlijk voor mijzelf een tweede hond wil aanschaffen. Omdat Senna wel alleen thuis kan zijn met een andere hond. Maar nu twijfel ik of ik dan voor een puppy moeten gaan of voor een herplaatser. Ik wil al jaren een Oudduitse Herder puppy maar vind het ook een enorm risico dat dit pupje dan het gedrag van Senna kan overnemen. Maar de herplaatser zou wel een heel stabiel karakter moeten hebben en geen eigen problemen enzo. Met katten moeten en al alleen thuis kunnen zijn. 

Wat zoude jullie doen? Een puppy nemen of toch een herplaatser? ik twijfel echt enorm! Bedankt.

Herplaatser, als je op zoek gaat via een stichting, asiel of een rasclub oid, dan is het gedrag van een hond al bekend, of hij alleen thuis kan zijn, met katten kan, met andere honden. En vaak kun je dan ook iets afspreken van een proefperiode om te zien of de klik met jouw hond er is.

Evt. kun je ook kijken naar een buitenlandse hond, daar zitten geweldige, probleemloze honden tussen die door omstandigheden zijn afgestaan (ziekte, overlijden baas, dat soort dingen). Kijk dan wel of de stichting de honden hier in NL/B opvangt, zodat ze de hond en zijn/haar gedrag kennen en je op bezoek kunt om kennis te maken. Voor een herplaatsbare Oud-Duitse herder zou je ook in Duitsland kunnen kijken in een asiel of via een rasvereniging aldaar.

Wat ik zou doen. Een pup. Blanko hondje. Wat jij verteld over je hond zou ik geen herplaatser erbij willen.

 Wij hebben geregeld een pup bij een oudere hond en nog nooit is er gedrag overgenomen.

Ik denk dat je gewoon moet kiezen wat je zelf het liefste wil. Of er nu een pup of herplaatser bij komt, ook hij zal eerst moeten wennen aan de nieuwe omgeving, z'n nieuwe gezinsgenoten en moeten leren om samen met de andere hond alleen te blijven.

Naar mijn idee maakt het dus niet uit...

Denk ook dat het niet veel uitmaakt.

Wat ik wel belangrijk vind is dat je een ras uitkiest dat op gebied van energiepeil past bij jouw huidige hond. 

En een oudduitse herder heeft toch wel wat beweging nodig.....

Ik weet niet waarom je indertijd voor een Australian Labradoodle hebt gekozen, maar een herder verliest wel heel veel haar.

Je zou in mijn ogen prima voor een pup kunnen gaan. Maar kies dan een een zelfverzekerde pup uit het nest en geen onzeker pupje. Mijn vorige hond, Kelly, was heel onzeker: naar andere honden (altijd blaffen), naar de stofzuiger (vluchten), etc. Lynn was een heel dapper pupje, van begin af aan. Andere honden vond ze helemaal leuk: spelen, snuffelen, knuffelen, etc. Alle huishoudelijke apparaten deden haar niets: ze blijft nog steeds liggen als we stofzuigen met een blik van 'onder mij hoeft niet gezogen te worden hoor, ik blijf gewoon lekker liggen'. 

Ik kan juist zeggen dat Kelly zich flink heeft opgetrokken aan Lynn. Zij werd minder onzeker naar andere honden, zo blafte ze bijvoorbeeld niet meer. Dus een stabiele pup kan ook juist zorgen voor een positieve wending voor de oudere hond.

De kans bestaat natuurlijk ook dat het de andere kant op gaat en dat dus de pup meegaat in het gedrag van de oudere hond, maar ik denk dat dit wel te voorkomen is. Leer de pup bijvoorbeeld voor het eerst alleen zijn samen met een hond zonder verlatingsangst. Hierdoor leert de pup dat alleen zijn niet erg is, want de andere hond reageert er niet op. En bouw het alleen zijn langzaam op (maar dat wist je denk ik al) 

Bedankt al voor de reacties. Een herplaatser is natuurlijk altijd leuk en je hebt inderdaad win win maar als ik diep in mijn hart kijk wil ik zelf het liefst een Oudduitse Herder puppy. Destijds gekozen voor een Labradoodle omdat dit beter in het gezin paste (woonde nog bij mijn ouders) en we al twee verharende katten hadden. Een Labradoodle leek ons perfect en nog elke dag blij met Senna. Maar mijn liefde en droom voor de Oudduitse Herder is nooit verdwenen. Toen Senna 8 maanden was verloren wij plotseling mijn moeder en in Septemeber dit jaar is de oudste kat ook overleden. Senna heeft al wat dierbare zien gaan en dus niet zien terug komen. Daar komt zijn gedrag vandaan en sowieso is het een onzeker hondje. Wel met een behoorlijke kop erop en pittig. Weet wat hij wil en kan zijn mannetje staan maar ondertussen heel onzeker. Het alleen blijven aanleren ken ik nu inmiddels op allerlei manieren maar Senna blijft bang dat er niemand terug komt. Met een andere hond gaat dit dus heel goed en dan moet je de keuze maken waar je het beste aan doet. Puppy of herplaatser. Senna zal beide wennen vinden. Hij moet delen en dat vind hij erg moeilijk maar als hij er maatjes mee is. Komt dat goed! Dat moeten we goed begeleiden. Heel goed idee als ik voor pup ga om de pup leren alleen te blijven dan met een andere hond ipv Senna de eerste tijd. Wil sowieso hun de eerste tijd dan niet alleen laten samen maar op die manier zou de puppy kunnen leren met andere hond. 

Ben benieuwd wat jullie nog meer denken puppy of herplaatser. Beide voordelen beide nadelen :p

" Je zou in mijn ogen prima voor een pup kunnen gaan. Maar kies dan een een zelfverzekerde pup uit het nest en geen onzeker pupje. Mijn vorige hond, Kelly, was heel onzeker: naar andere honden (altijd blaffen), naar de stofzuiger (vluchten), etc. Lynn was een heel dapper pupje, van begin af aan. Andere honden vond ze helemaal leuk: spelen, snuffelen, knuffelen, etc. Alle huishoudelijke apparaten deden haar niets: ze blijft nog steeds liggen als we stofzuigen met een blik van 'onder mij hoeft niet gezogen te worden hoor, ik blijf gewoon lekker liggen'. 
 
Ik kan juist zeggen dat Kelly zich flink heeft opgetrokken aan Lynn. Zij werd minder onzeker naar andere honden, zo blafte ze bijvoorbeeld niet meer. Dus een stabiele pup kan ook juist zorgen voor een positieve wending voor de oudere hond.
 
De kans bestaat natuurlijk ook dat het de andere kant op gaat en dat dus de pup meegaat in het gedrag van de oudere hond, maar ik denk dat dit wel te voorkomen is. Leer de pup bijvoorbeeld voor het eerst alleen zijn samen met een hond zonder verlatingsangst. Hierdoor leert de pup dat alleen zijn niet erg is, want de andere hond reageert er niet op. En bouw het alleen zijn langzaam op (maar dat wist je denk ik al)  "

Iris, Kelly † en Lynn

 Wauw dat is heel mooi! Dat zou ik ook echt wensen voor Senna als we er een pup bij zoude nemen. Wat fijn voor jou hondjes! 

2x zelfde geplaatst 

 Haha dat weet ik. Destijds gekozen voor een Labradoodle omdat deze beter in het gezin paste. Zie me eerdere uitleg :) verharen is niet het punt ;)

Upje voor mezelf. Ben nog benieuwd naar andere everingen of mening.