Belangrijk is dat je haar leert dat er buiten geen wereld vergaat.
Elke hond is anders en reageert anders. Maar je kan het volgende proberen. (Laat gerust weten hoe ze het doet)
Ga met haar naar buiten, beperk dit in tijd en in afstand.
Draag haar, zoals ik al aanhaalde ga echt niet ver, begin desnoods met 20m en geef haar ondertussen lekkers (maar dan ook echt iets heel lekkers). Terug naar huis.
Doe dit een paar keer per dag, best op rustige momenten. Rond etenstijd. Dan zit iedereen, of toch bijna iedereen binnen.
Als dat goed lukt bouw je de oefening op. Je hoeft daarom nog niet meteen verder te gaan maar stap wat trager en blijf een minuutje staan voor je terug keert. Vergeet uiteraard haar filet mignon
niet. Echt iets dat ze super lekker vindt en je alleen voor deze momenten gebruikt.
Langzaam aan ga je wat verder en blijf je wat langer staan voor je terug draait. De bedoeling is dat ze leert te ondervinden dat er geen rampen gebeuren. En haar angst eigenlijk ten onrechte is.
De volgende stap is dan wanneer je buiten komt haar neer te zetten en lekkers te geven. En terug naar binnen. Ook deze oefening bouw je weer helemaal uit. Steeds een beetje verder en steeds een beetje langer.
Het kan inderdaad gebeuren dat er weer terug een knal is in de buurt. Neem haar op en spreek haar rustig aan, maar blijf staan. Als je dan op dat moment met haar meteen terug naar binnen gaat, bevestig je haar dat er inderdaad een ramp was. Vandaar dat je even moet blijven staan en haar ondertussen gerust stelt. En dan pas terug naar binnen gaat.
En dan kan je een uurtje later weer proberen. Desnoods ga je weer een aantal stappen terug in de oefening.
Belangrijk is ook dat je zelf ook heel rustig blijft, zodat je dat aan haar kan doorgeven.
Zo van rustig maar, ja dat was effe heel hard schrikken, maar het is voorbij nu. Het is ok, het is goed.
Succes.