Weer een topic van mij - maar ik zit echt een beetje met mijn handen in het haar.
Mijn 12 weken oude pup is een bijter. Ik weet dat dit bij puppygedrag hoort, maar nu hij wat groter begint te worden begint hij ook steeds meer kracht in zijn kaken te krijgen (dus bijten wordt harder) en onze correcties lijken niet echt te werken.
Hij bijt vaak; inmiddels kan ik het wel inschatten wanneer hij oververmoeid is en daarom gaat zitten klieren. Dan is het meestal een kwestie van negeren en gaat ie vanzelf rustig bij je voeten of in z'n mand liggen slapen. Hij bijt echter niet altijd uit oververmoeidheid. Als hij aan de meubels of in onze schoenveters knaagt luistert hij niet naar mondelinge correcties (NEE) en afleiden met een speeltje/botje helpt meestal ook niet. Wanneer ik heb dan maar oppak om weg te halen bij het verboden voorwerp begint hij te grommen en te 'schreeuwen' en naar me te happen. Ook wanneer ik hem dan neerzet hapt hij zich vast in mijn broek en benen. Dit 'beenhangen' gaat eigenlijk altijd gepaard met grommen en gebeurt nog behoorlijk vaak. Geregeld is dit ook gewoon enthousiasme denk ik (als mijn vriend thuis komt/wakker wordt bijvoorbeeld). Tot nu toe heeft hij dit nog niet bij vreemden/bezoekers gedaan.
Als hij 's nachts geen zin meer heeft om te slapen (hij slaapt bij ons in bed) begint hij hard in mijn handen te bijten. Als ik hem 'negeer', me omdraai en verder probeer te slapen bijt hij in mijn rug of nek (auw!).
Afgelopen week heb ik geprobeerd om telkens als hij hard bijt te gillen. Hard en heel hoog. Als hij dan losliet liep ik de kamer uit en deed de deur dicht. Het was duidelijk dat hij hier wel van onder de indruk was (hij werd dan helemaal stil en ging zitten wachten tot ik terug kwam). Vaak was hij daarna rustiger. Het effect hiervan lijkt echter elke dag minder te worden. Ik moet steeds harder gillen om hem los te laten laten, vanochtend gebruikte ik deze manier toen hij me beet toen ik hem bij de tafelpoot weghaalde, en zodra ik de kamer uit was zette hij z'n tanden er weer vrolijk in (mijn gegil kon hem dus weinig schelen).
Aangezien ik degene ben die het grootste deel van de dag voor hem zorgt (naast m'n studie...) begint dit dus echt heel erg vervelend te worden. Ik ben vooral bang dat we het bijtgedrag niet onder controle gaan krijgen en hij binnenkort een keer de botjes in m'n hand kapotbijt (of iets in die trant), en ook als hij volwassen is nog zo blijft happen.
Heeft iemand iets van advies voor me?

Reageren




