Dag allemaal,
Mijn maatje Dix heeft de strijd met de ziekte van Cushing niet kunnen overwinnen omdat zijn lever het ermee ophield. Met grote pijn in hart heb ik gisteren mijn trouwe, lieve en enigste beste vriend moeten inslapen. Het is vredig gegaan, desondanks dat het voor mij erg pijnlijk was, was dit het beste keus voor mijn maatje. Afgelopen 1,5 week heeft ie hard geknokt om er bovenop te komen maar mijn kleine strijder heeft het niet gered. Ik zal hem voor altijd in mijn hart houden.
;
Mijn beste vriend, mijn steun en toeverlaat, mijn kleine kwispelende stuiterballetje, och wat is het toch leeg in huis zonder jou. Ik mis je gesnurk in de nacht, je opgewekte koppie in de ochtend wanneer je op je ontbijt wacht. Lekker knuffelen en kroelen met je voor het slapen gaan. Ik mis je kusjes, je af en toe chagrijnige bui, soms werden we boos op elkaar maar na een minuut waren we weer lekker aan het knuffelen, wat had je toch een tof karakter.
Ik zal je blije koppie missen wanneer ik thuis kom en de deur opendoe. Wanneer je in de douche op me wacht tot ik klaar ben. Wanneer ik wat eten op de grond laat vallen en jij het snel opeet, kleine boef. Ik zal het geluid van je piepende speeltje missen waar je uren mee kon spelen, mijn kleine muzikant.
Je mooie bruine oogjes en je lieve glimlach staan voor altijd gegrift in mijn geheugen. Je geur en je zachte haartjes. Je geblaf en de heerlijke wandelingen in het gras waar je uren in kon liggen spelen.
Je blijft voor altijd mijn kleine buddy. Dix ik hou van je en het spijt me dat ik je niet beter kon maken, echt waar als ik het kon zou ik je voor altijd bij me willen hebben. Bedankt voor de 10 jaar dat je mijn leven gevuld hebt met liefde en loyaliteit!!! Bedankt voor alles maatje. En nogmaals het spijt me. Ik hou van je. Pootje & dikke kus voor mijn kleine stinky !!!
;
Reageren
