negatief opvoeden

Ik zou zoiets nooit doen.

Dan maak je de hond expres bang en of hij dat dan met de schapen gaat associeren is dan nog maar de vraag.

Verder als de hond dan schrikt of bang is voor het schot, kan hij ook net iets heel anders dan verwacht gaan doen. (Een kat in het nauw maakt rare sprongen)

Voor hetzelfde geld gooit de hond zichzelf van angst tegen het schrikdraad of bijt misschien zelfs wel een schaap.

Ik vind het ondanks dat het hypothisch is een beetje domme vraag.

Een hond die bang is van harde knallen dingen afleren met harde knallen.

Kan je toch zelf ook wel bedenken dat dit niet kan.

Ik weet niet of ze direct de associatie met de schapen zou maken en je daarmee het doel zou bereiken  

Denk dat je de angst voor knallen en onweer alleen maar erger zou maken en daarmee mogelijk ook voor andere geluiden

Ik denk dat het alleen maar stress geeft. 

Het is een bepaald instinct wat een jachthond heeft. 

Negatieve associatie is meer bedoeld als je hond uit de vuilnisbak eet en je er een bos sleutels heen gooit. 

Maar een instinct krijg je er niet uit. 

Zou net zoiets zijn als je een intacte reu hebt en bij elke loopse teef laat je hem schrikken met een geweer schot. 

Hij blijft de teef ruiken dus het enige wat je bereikt is heel veel stress.

 Dat is een goed voorbeeld, alleen vraag ik me dan altijd af of de hond dan begrijpt dat hij niet bij de vuilnisbak mag komen (waarschijnlijk niet) of dat hij gewoon bang word voor sleutels en andere rondvliegende objecten?

Hij leert dan alleen als ik bij de prullenbak ben gebeurt er iets naars?

Om maar gewoon antwoord te geven op de vraag; ja ik denk dat dat wel kan werken. 

Zo is het hondje van een kennis van mij eens per ongeluk door een auto aangereden toen ze naar een paard wou rennen in de wei aan de overkant van de weg. Sindsdien doodsbang is ze voor paarden. 

Ik denk dat dit net zo zou werken met schapen en een geweerschot. 

Tja en wat denk je van de schapen en een geweerschot....

Het zou ook kunnen dat de drive van schapen zo sterk is dat ze geweerschoten of vuurwerk met iets positiefs gaat associëren.

Dat is het probleem van angst en schrikken - het is zo onvoorspelbaar. Een hond die tegen een schrikdraad aan plast kan daarna niet meer durven plassen. Maar een hond die bang is voor een fietskar kan met beloningen die angst overwinnen.

Aangezien de schapen een beloning kúnnen zijn... kan de hond bij veel jagen op schapen mét knallen dus ook bij iedere knal gaan rondkijken zo van "SCHAPEN!?!?".

Ik heb dat met Dobby gedaan, ik was een keer op oudjaarsavond om 18 uur gaan lopen. Lekker vroeg en nog lekker rustig, was het idee. Steken ze op 10m van ons vuurwerk af. Dobby was meteen bang van vuurwerk. Die avond gelijk heel veel lekkere dingen gegeven, maar nog steeds stress. Het volgende jaar bij knallen veel lekkers gegeven, beetje gespeeld. Driemaal raden wie er nu trappelend van blijdschap bij het raam staat als er een knal is buiten?

 Ik heb het zelf nog nooit zo gedaan omdat je vooraf niet weet of je het doel gaat bereiken of dat je juist problemen erbij creëert

(plus ik leer liever wat hij wél moet doen)

Het voorbeeld van Jenny met de paarden, het hondje rent nu niet meer naar de paarden alleen is er nu bang voor en kun je aan de lijn er moeilijker langs lopen misschien, nu gaat het hondje blaffen wellicht, heb je er dan succes mee? Tja, weet niet

Oh, ik kan het nog sterker vertellen. Ik ging afgelopen oud en nieuw zo tegen 4 uur naar buiten voor een plasrondje. Steken een paar jongeren een vuurpijl af die op een paar meter van ons knalde. Echt, ik had er meer van dan hij. Ik heb een week een piep in mijn oor gehad en Dobby liep na die knal te springen zo van leuk leuk leuk leuk.

je kan je hond ook zo klassiek conditioneren als je het "goed" doet. Maar je weet niet zeker of je hond de link met de schapen zal leggen. Als jij een geweer gaat rondslepen kan ie ook de link daarmee leggen. En je moet dit elke keer dat ie schapen ziet doen. 

En als het "gelukt" is kan je niet meer met je hond in de buurt van schapen lopen omdat die angst oproepen.

Zolang een hond niet een traumatisch verleden heeft, of sowieso een heel gevoelig hondje is, ben ik eerlijk gezegd niet zo van het fluwelen handschoentje alsof een hond bij een keertje schrikken, of een keertje bij de nekvel pakken meteen resulteert in een keffend hoopje dierenleed. Let wel: ik train altijd positief en zal nooit slaan, maar soms  lijkt het wel alsof je bij trainen niet eens meer NEE mag gebruiken of je stem verheffen. 

Het hangt van zoveel dingen af, daar valt weinig over te zeggen. De persoonlijkheid en het verleden van de hond. Hoe pak je het aan, hoe train je normaal. Enzovoorts.

ik ben absoluut niet voor "harde aanpak" zoals misschien nu lijkt, maar toen ik mijn hond op een duidelijke en ja incl negatieve associatie manier iets ging aanpakken, heb ik toch soms commentaar gehad. Maar dat is van dezelfde mensen die ongevraagd koekjes in mijn hond willen stoppen, als ik zeg dat ik dat niet wil is dat "zielig". Ik vind een hond met drie dagen diarree erna een stuk zieliger. Of een hond met overgewicht bijvoorbeeld. 

Normaal train ik met mijn honden positief, werkt hartstikke goed. Maar soms zijn er situaties die, als die niet snel aangepakt worden, wel eens gevaarlijk kunnen zijn. Zoals willen vreten van de straat, in een buurt waar al meerdere honden zijn vergiftigd. Ik dacht toen: nu kan ik natuurlijk gaan huppelen en met de clicker en de koekjes nog twee jaar door gaan en frustraties en belemmeringen voor de hond ivm "wat als" (nooit meer los) , óf je gaat (zonder hardhandig te zijn!) het ongewenste gevaarlijke gedrag negatieve relatie geven. Dat heeft gewerkt, en nu zie je haar zenuwachtig worden bij erg lekker eten zoals kattenstront, op straat, maar ze laat dit zoals geleerd links liggen, is het dik feest buiten en krijgt ze koekjes en kusjes. En het is geen getraumatiseerd hoopje geworden. 

Er zijn ook genoeg honden buiten die ik zie lopen en waarvan ik denk, die mag heus wel eens correctie krijgen. Van die hysterische bijtertjes die tegen alles te keer gaan, en dus nooit los kunnen omdat ze nu eenmaal zo zijn. Je kan jarenlang positief en met aaitjes benaderen, maar of dat nu altijd het allerbeste voor de hond is? 

Hoe dan ook, deze manier van iets afleren zou ik alleen doen in gevallen dat het niet anders kan, en het afleren wel echt nodig is. En natuurlijk de aard van het beestje (dit dus niet bij een getraumatiseerde hond, of een hond die al angst heeft bij vuurwerk of onweer). In jouw situatie zou ik dus zeker geen knalgeluiden gebruiken omdat ze al angst heeft voor onweer. 

Oftewel, gezond verstand en vanuit je hart. Zoals bij alles zo'n beetje. 

ik begrijp dat het een intellectuele oefening is. Zal ook geen tips geven over waar je aan een geweer kan komen 

Ik zie je al met een oversized klappertjes pistool lopen. "Ja, ik had alleen een drukken is harde knal nodig, maar wou niet echt schieten."

 Dit zijn denk ik verouderde tactieken.? 

Onze colli die we in ons heel jonge jaren hadden die probeerde soms te rijden op andere honden, heel vervelend .

Tip van een toen heel bekende DA , telkens trap je hem even vlug op zijn achterpoten  

wij kenden toen nog niks  van honden, en ja die tip heeft geholpen 

Ik ben het met jou eens, maar ik wil wel zeggen dat die hysterische bijtertjes dat vooral uit angst en onzekerheid doen. Dat soort gedrag corrigeren is niet echt handig. Penny valt/viel ook uit, maar dat is nu met afleiden en afstand maken veel beter. Ze loopt nu keurig langs vreemde honden en kijkt niet eens naar ze. Vroeger was dat echt heel anders. Nu kan ze ook prima loslopen, ze negeert andere honden en zoekt ze niet op. Alleen als die honden te druk zijn naar haar of aan haar snuffelen gaat ze snauwen, maar dat is logisch vind ik.

Maar verder ben ik het wel helemaal met jou eens. Penny rende nog wel eens weg om poep te eten. Poep eten zelf vind ik niet zo erg, zo is ze nou eenmaal, maar wegrennen mag gewoon niet. Dat is wel gevaarlijk want ze kan een weg oversteken of een agressieve hond tegenkomen. Niets hielp, tot ik een paar keer heel erg hard en fel "Nee!" heb geroepen. Dan gaat ze twijfelen en zodra ze stil stond ging ik haar meteen weer belonen. Nu doet ze het ook niet meer.

Ik heb niet alles gelezen, maar ik denk dat het misschien wel zou werken, of ik het een juiste oplossing vind, is weer een ander verhaal.

Maar onze Wopper was altijd gek van schapen, in de positieve zin, ze wilde ze niet dood hebben, maar beetje snuffelen en kletsen op haar manier. Totdat ze haar neus stootte tegen een hek waar elektriciteit op stond, sindsdien is ze dus niet angstig van hekken, wel als de dood van de schaapjes, ze loopt er met een mega grote boog omheen.

Dus ja, bij haar had het effect, jammer genoeg.

Dat zal zeker effect hebben. Je hond zal het geweerschot aan de schapen gaan koppelen en zal bang worden voor schapen.

De vraag is of het wenselijk is, dat hij uit angst de schapen met rust laat.

Ik vind het een aantasting van het welzijn van je hond, om je hond op deze manier iets te leren.

Hangt er natuurlijk vanaf of je hond schrikt van een schot.....

Zal denk ik wel helpen, zoals anderen al benoemen.

Maar hetzelfde kun je bereiken met een trilband of een correctie aan de riem... 

Ik zou het zelf niet als goede oplossing zien, maar dat zeg jij zelf ook al. 

Ik doe zelf trouwens ook wel eens aan "negatieve" opvoeding, al noem ik het zelf gewoon duidelijk zijn naar mijn hond. Hij krijgt echt wel eens een stemcorrectie of een fysieke correctie. Is zijn welzijn niets minder om, in tegendeel, het heeft al een aantal keren zijn leventje gered.