raad

" Ben het wel eens met Monique, als dit echt serieus was, had er nog wel een reactie gekomen toch. "

Diesel

 Mensen met een depressie (en vergelijk dit niet met een niks zeggend dipje) zitten heel diep en reacties geven is dan wel het laatste waar ze aan denken. Zeker wanneer het reacties betreft waarin ze niet "gehoord" worden. Dat is dan meer van hetzelfde wat ze reeds kennen en kregen.

De persoon zit diep en wil zijn hond die hij enorm graag ziet niet achterlaten in die wereld die hem zelf zo klein heeft gekregen. Het gaat over zijn hond, daar is ie mee bezig.

Ik zeg dit in het algemeen hoor, ook al plaatste ik er een quote bij.

Misschien eet je hond bij herplaatsing niet omdat ie weet hoe belangrijk hij voor jou is. En omdat ie voelt dat hij t enige is wat jou op de been houd. 

Het leven kan heel donker zijn. Dat ken ik. Ik heb altijd het vermogen gevonden door te gaan voor mijn dieren. Die zijn goudeerlijk oprecht een ware vriend die niet voor alles uitleg vraagt maar wel jou steunt.

Als je er werkelijk nu zo in staat als in je openings post. Raad ik je echt aan net als diverse andere deden om hulp te zoeken. 

En ga praten. Wat maakt dat je het niet meer ziet zitten? Je je zo alleen, onbegrepen, machteloos en geenzins waardevol voelt dat t leven geen waarde meer zou hebben. 

Er zijn hier in dit land en hele wereld veel meer mensen die dit gevoel kennen of hebben gekent. Weet dat je daarin niet alleen bent.

Zoek hulp. Elk mens heeft het recht te zijn. En wat er ook gebeurd is dat jou leven zo uitzichtloos lijkt, je bent niet alleen en hoeft niet alleen te knokken voor een weg uit die uitzichtloosheid door eruit te willen.

Er bestaat hulp en steun om weer op de juiste weg te komen. Als je dat aandurft. 

Jou kanjer wil jou duidelijk niet kwijt en die lieve 4 potige kanjers weten als geen ander of iemand oke is. 

Ik kan niet meer zeggen als dat ik nu heb gedaan. En gezien op forums ook vaak vage nepposts worden gedaan bewust om onrust te veroorzaken wil ik er niet te diep induiken. Ivm met meeleven. En later nooit meer wat terug horen.

Ik wens je alle mogelijke kracht, wijsheid en hulp toe.

Jasper, jouw hond houdt van jou, als hij niet bij jou kan zijn kwijnt tie weg, dat wil je je hond niet aandoen, je hebt niet veel meer voor te leven vertel je, maar is dat zo ? Is jouw hond jouw alles , leef dan door voor je hond, ga met je hond er op uit, maak het voor je hond thuis gezellig, kruip na een wandeling met je hond op de bank, aai je hond, knuffel je hond, heus je gaat je beter voelen en je hond ook, jij bent zijn baasje wat moet tie zonder jou ? En ondertussen kijk je rond wie jij vertrouwd en waar mee jij in gesprek kunt gaan , dat je het zo moeilijk hebt...Jasper leef voor je hond verder dat verdiend je hond, en je zal merken als je hond bij je is dat het leven weer wat lichtpuntjes krijgt...Jasper ik hoop dat je het advies aanneemt.