" Woorden worden nogal dikwijls verkeerd gebruikt, zonder dat men zich er van bewust is.
Een roedeldier, is een dier dat deel uitmaakt van een groep waar een vaste rangorde is. Zoals een groep apen, paarden.
Maar honden hebben geen vaste rangorde.
En wat Liz aangeeft met de reactieve hond van de buren en de uitlaatdienst?
Die eigenaars, als het gedrag daadwerkelijk zo is als Liz beschrijft geven ze verkeerde signalen naar hun hond toe.
Door overbezorgd te zijn heeft de hond niet het gevoel van hun te moeten beschermen en de leider te zijn. Door overbezorgd te zijn geven ze een signaal dat er iets is/of dat er iets te gebeuren staat. Waardoor de hond onzeker wordt en verwacht dat er iets gaat gebeuren alleen geen benul van hoe en wat. Dus die hond loopt met hun buiten en ziet door de eigenaars hun gedrag overal gevaar in. Ideaal om van je hond een stressbom te maken die elk moment kan ontploffen. Wat hij dus ook doet.
Je zou het een beetje kunnen vergelijken dat wanneer wij dagelijks 3x per dag samen gaan wandelen? Ik uiterst gespannen en zenuwachtig ben, je constant bij de arm neem en oneindig bij alles en nog wat in paniek zeg, pasop hé.
Als ik dit één of twee keer zeg, zal je er eens mee lachen. Maar als ik dat dagelijks elke keer onnoemelijk veel zeg. Dagen, weken, maandenlang? Geloof me daar wordt je knettergek van.
De persoon van de uitlaatdienst is op zich een persoon die geen stress en drukte uitstraalt, waardoor de hond ook rustig kan zijn en niet constant denkt dat er van alle richtingen uit gevaar dreigt.
De hond zal superblij zijn als die eens met een ontspannen persoon op stap kan. "
haha zo ben ik opgevoed door mijn moeder, nee niet leuk nee, gelukkig ben ik een heleboel kwijt.
Je legt het mooi uit.
Bij mij in de buurt kan je geen honden ontwijken, dat is gewoon onmogelijk, ga je vroeg dan kom je alle "valse honden tegen ook niet leuk.
Nu heb ik de meest stabiele hond uit de buurt, dus ik heb geen problemen, maar toen ik hem net had was dat wel ander.
Juist dat ontwijken maakte hem nerveus, ik was zo krampachtig bezig om honden te ontwijken dat ik het alleen maar erger maakte.
Juist door de lijn los te houden en gewoon doorstappen, ik niet kijken naar de andere hond loste zoveel op.
Wat was het, wilde Faro mij beschermen, maakte ik hem onzeker, misschien allemaal.
Ongelofelijk hoe hij nu is en hoe hij was, ik vergeet het vaak, het lijkt alsof Faro altijd zo relax is geweest en nu zelf therapiehond voor kleine bange hondjes is in het park, heerlijk toch.
Ik herken heel veel in het eerste stukje, zo was ik, net iest de riem strakker vast houden, want hij zou wel eens uit kunnen vallen.
Een GT, gaf me een truukje, ik moest nummerborden lezen, en om me heen kijken in plaats van vooruit, dat was zo een goed tip voor mij en dus ook voor Faro.