Hoi,
Zoals sommige weten heb ik sinds een poosje Luna. Luna is een (bijna) twee jarige Pit Bull die in de bloei van haar leven is. Maar we hebben vraagtekens bij dingen...
Ten eerste bleek achteraf dat haar eigenaar haar niet al vanaf 8 weken had zoals hij verteld heeft, maar dat er nog een baas tussen zit. Ik ben dus in principe Luna haar vierde eigenaar als je de fokker mee telt. Dat is een risico wat je neemt als je een hond overneemt van iemand - dat wisten we, en alsnog hebben we voor haar gekozen. En het is natuurlijk in principe bekend dat dit soort rassen van baas naar baas gaan, want het is stoer maar ze hebben geen idee wat voor hond ze in huis halen. Wat heel triest is eigenlijk.
Nu is het zo dat het wel lijk alsof Luna een keuken-tuin leven heeft geleid. Niets gewend en zó óntzettend bang voor ALLES... > Mannen, vlaggen, fietsers, vrachtauto's of auto's die groot zijn, onverwachte geluiden (niet schrikken honden daar wel eens van, maar zij blijft dan de rest van de dag met de poot tussen de staart), wanneer je iets in huis pakt wat ook maar op een stok lijkt (wederom: VRAAGTEKENS!).
Contact met de vorige eigenaar zoeken? Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt... Ik heb namelijk het gevoel dat ik heel erg voor ben gelogen met mooie verhaaltjes.
Luna is verder een schat van een hond, super sociaal naar andere dieren én mensen als je een aantal minuten in haar buurt bent en ze door heeft dat je haar niets doet. Ze is daar bovenop heel werkwillig en is enorm op mij gericht, waardoor het makkelijk is om haar iets te leren. Maar zodra er angst is, gaat die staart tussen de poten en rent ze liever weg voor hetgeen wat ze eng vind.
Wat ik nu doe, is sowieso geen 'enge dingen' mijden, want we hebben gewoon vrachtwagens die voor huis langskomen en fietsers zullen we ook overal tegen komen. Dingen die ze kan besnuffelen, die probeer ik haar ook te laten besnuffelen om haar vervolgens te belonen, in hoop dat ze doorkrijgt dat die vlag voor de garage hier verderop haar echt niet gaat bijten.
Ook doe ik aan 'op voorhand belonen', ik heb namelijk het idee dat dat haar meer zekerheid geeft dan wanneer ik niet tegen haar praat. Ze zoekt dat contact namelijk en als ze dat contact heeft gaat het in elk geval al iets beter dan wanneer mijn lippen op elkaar blijven.
Hoe kan ik het verder nog aanpakken, dat ze de eigenlijk hele normale, hedendaagse dingen niet als iets engs gaat zien? Ik weet genoeg, maar ook ik leer nog, ik sta overal voor open en ben bereid alles te proberen als Luna de methode/manier ook prettig vind.
Verder gaat het dus echt super. Super sociaal, leuk, op veldjes kunnen we zonder proberen een balletje gooien en ze is super gehoorzaam (en werkwillig dus). Je hebt haar zo iets aangeleerd, maar een angst is wel wat anders dan een trucje... Ben helemaal blij met haar verder, en ze zit gewoon al vast in mijn hart sinds ik de auto uit stapte en ze op me af kwam gerend op het erf. Ze is dus eigenlijk wel al in korte tijd mijn reden geworden om überhaupt mijn bed uit te komen.
Ben al aan het kijken naar een curses/training, maar ga maar eens een hondenschool vinden waar je Pit Bull is toegestaan, want ik ga haar niet muilkorven. Dus als iemand nog iets in de omgeving van Sneek, Friesland weet; ik sta er voor open.
Alvast bedankt.


Reageren

Ballen of speeltjes met een piepje?


