moreel dilemma

Zoals de meesten hier misschien wel weten heb ik dus 5 honden. Eentje ervan is een mechelaar reutje van ongeveer 1.5 jaar oud. Van sinds hij een paar maanden oud is, hebben we enorm veel problemen met hem. Hij werd ziek en na maanden DA's aflopen (meerdere), bijna constant medicijnen, homeopathie, onderzoeken,.....werd hij eindelijk beter.
Door zijn ziek zijn, viel hij af en werd hij heel erg zwak dus iets doen met hem of ergens naartoe gaan met hem was voor hemzelf een ramp. Hij had daar gewoon de kracht niet voor. Als reu van 11 maanden met een schoft van 70 kg woog hij op een gegeven moment nog maar 17.5 kg. Veel te weinig dus.
De DA's zelf konden ons niet helpen. Even ging het goed, maar dan ging het weer bergaf met hem en kwamen de symptomen terug. Hij ging ineens ook heel erg qua gedrag veranderen. Werd compleet onbetrouwbaar met de kinderen en met de andere dieren en dat was voor een deel natuurlijk ook te wijten aan het feit dat hij dat gemist had tijdens zijn socialisatie (hij kon het gewoon niet aan van bij de andere honden of kinderen te zijn), maar deels ook omdat hij zich zolang niet goed gevoeld had in zijn vel en zo had afgezien.
Op zijn slechtste moment wilde ik hem laten inslapen ,maar mijne man weigerde. het zou wel beter gaan met hem en ja...hij had ook gelijk en inslapen kon ik gewoonweg niet.
Op een gegeven moment heeft hij dan mijn zoontje van toen 9 jaar gebeten en toen was voor mij de maat vol. Er waren naar mijn gevoel 2 mogelijkheden. Herplaatsen of inslapen, want ik vertrouwde hem niet met de kinderen en hij had enorm veel stress van de andere honden, de kinderen en de katten en dat merkte ik dan ook alweer in zijn gedrag en ook dat hij weer begon af te vallen.
Uiteindelijk deed hij het eigenlijk al maanden heel erg goed. Stoelgang was goed terwijl hij altijd diarree had, vacht was ook goed terwijl hij daarvoor altijd een hele ruwe en slechte vacht had, hij werd dikker (niet dik dik, maar toch niet meer ziekelijk mager),....Herplaatsen bleek bijna onmogelijk. Een hond die ik niet wilde zien bij andere honden of kinderen en daar dan ook een thuis voor vinden en dan ook nog een hond die misschien wel kon hervallen in zijn ziekte, want wat hij effectief heeft...Daar hebben we het raden naar, maar wij denken dat hij een zwak maag en darmstelsel heeft in combinantie met de stress die het drukke gezinsleven met zich meebrengt.
Gisteren is de situatie dan weer erger geworden. Ik merkte alweer enkele dagen dat hij aan het afvallen was (en redelijk snel ook) dus zijn eten opgeveoerd, maar ook dat helpt niet. Teveel eten en hij krijgt diarree (logisch, want hij krijg al meer dan hij zou moeten volgens de zak, maar zolang zijn stoelgang goed was, was dat voor mij geen probleem,want toch een teken dat hij dat aankon), maar gisteren heeft hij mij dus goed willen bijten (hapte nogal naar mij, maar nooit echt gemeend behalve die keer naar mijn zoontje). Ik kon me nog net wegrekken, maar hij heeft me net onder mijn oog goed geraakt, want het is opgezwollen en heel erg pijnlijk. Kan niet lachen of iets zeggen of het trekt helemaal door naar mijn oog. en toen ik hem dan gisteren terug in zijn ren wilde zetten (met leiband) en mijn dochter was buiten, werd hij ineens helemaal wild en begon lelijk te doen op mijn dochter (en met haar heeft hij nooit problemen gehad. Zij is de oudste en kon hem wel aan zolang ik of mijne man erbij was).
Ik kreeg hem zelfs bijna de ren niet in.
Ik heb al contact gehad met mijn DA en ik mag best langskomen, maar ze zegt zelf...veel gaan we weer niet vinden hé.
Ik wil hem weer hetzeldfe bespraren als 0d e vorige keer dat hij weer enorm gaat blijven afvallen om zo uiteindelijk niet meer op zijn poten te kunnne staan, maar mijne man wilt hem in zijn waardigheid laten en vindt het niet kunnen dat een hond ingeslapen wordt (ieder zijn mening en het is zeker niet omdat het geld kost of omdat hij dat beest wil doen afzien, maar hij is gewoon volledig tegen inslapen wat een hond ook heeft. Bij een mens doe je dat ook niet naar zijn mening dus ook niet bij een hond ook al ziet hijdat beest supersupergraag).
Ikzelf weet het niet meer. Ik kan niet zomaar achter mijne man zijn rug de hond in laten slapen, maar ik kan het zo ook niet aanzien dat hij afziet. hij is rustigere, je hoort hem in e ren bijna niet meer en ja...ik vertrouw hem nu helemaal niet meer.
Iemand goede raad?
Met het nieuwe leven in aantocht, werpt dit wel een beetje een smet op dat geluk.

Sorry voor de lange tekst en typfouten. Mijn scherm verspringt op een gegeven moment tijdens het typen.

Ik kan je er geen raad ingeven..
Maar je mans visie van:
Bij mensen doen ze dat ook niet ..klopt niet helemaal.

Mijn oma is nm. ook met euthanasie overleden.
Ook een 'spuitje' gekregen dus.

Ik denk dat ht JUIST waardig is als je een hond laat inslapen..
Hoe waardig is het als hij NIETS meer kan? hij alleen nog maar pijn heeft?
is niets waardigs aan.,..

Succes met je beslissing

Ik heb een keer een tvprogramma gezien dat ;It's me or the dog' heet en daarin behandeld een gt ook honden. Maar bij 1 familie die twee honden had, had de ene hond al een keer een kind gebeten. En later dus nog een keer. En toen zei de gt dat het nu een gevaarlijke hond was en dat ie ingeslapen moest worden. Dat hebben ze dus ook gedaan... Ik wil niet negatief doen, maar jullie reutje heeft nu succes gehad met bijten zowel bij jou als bij je kinderen. Ik zou de hond niet meer vertrouwen. Het hoeft helemaal niet in het karakter te liggen maar het kan ook aan zijn lichamelijke gesteldheid liggen. Maar dan nog... Hij heeft gebeten (meerdere keren) en is daarmee een gevaarlijke hond geworden. En de hond heeft in de gaten dat je hem niet vertrouwd en dat zal de relatie nog erger maken tussen jou en het dier. Ik snap je man ook wel, een hond inslapen laten is niet leuk. Maar ik denk dat je man ook in moet zien dat zn kinderen en vrouw wel eens gevaar konden lopen met deze hond...
Hoe erg ik het zelf ook zou vinden om mijn hond in te moeten laten slapen, denk ik wel dat het in deze situatie het beste is. De hond is nu een gevaar geworden voor het hele gezin en het kan maar zo dat ie op een gegeven moment je man ook bijt.

Wat jammer dat dit allemaal gebeurt tijdens de dracht van je andere hond... Nu snap ik ook dat je zei dat je je eigen reu niet geschikt vond als vader van de pups...

Wat een zielige situatie.

De Da kan niks vinden?En jij denkt zelf aan stress van de drukte thuis?Kun je hem niet proberen te herplaatsen via het dierenasiel,maar dat hij dan wel zolang bij jou blijft,anders wordt de stress alleen maar erger.
En misschien heeft hij toch ergens pijn,als hij steeds beetje bij beetje alle gezins leden begint aan te vallen.Of iets in zijn hoofd niet lekker zit.(en ik moet zeggen ,als ik stress heb ,dan duld ik ook niet veel input van buitenaf hoor)



En het ligt ook niet aan de roedel regels?Zijn die duidelijk?Misschien meer 1 op 1 aandacht?Speuren met hem?


Mocht het lukken hem te herplaatsen duidelijk doorspreken hoe alles is verlopen,en dat je dit heel graag wilt proberen(of het aan de drukte ligt)en anders is hij waarschijnlijk toch "ziek"op de een of andere manier.

Heb je geen rustige familie/vrienden/kennissen waar je hem een weekje kunt brengen kijken of hij dan al veel rustiger overkomt,bench of mand mee,geurtje van thuis,misschien kun je zo wel testen hoe hij daar op reageerd.

Sterkte,

Soraya&Mila.

Ik vind het ook hondwaardiger om hem te laten inslapen. Hij ervaart geen geluk, heeft pijn en de kans dat hij er bovenop komt is minimaal.

Een hond die een gevaar vormt voor je gezin en andere honden moet je niet bij je willen houden.

Je hond is een hond en geen mens. Die vergelijking moet niet gemaakt worden. Laat je man het dan liever vergelijken met de natuur: in de natuur zou deze hond zijn plekje ook niet vinden en niet overleven.

Niki...ik ben het er ook niet mee eens hoor, maar mijn man krijg ik niet van zijn gedacht af.Ik vind het ook net waardig dat je een beslissing kan nemen die eigenlijk in het voordeel is van de hond. Dat je hond niet moet afzien en dat je hem met nog een beetje waardigheid kan laten gaan. Hem nog een laatste rustig moment kan geven.

Dobber...ik vertrouw de hond al langer niet meer en hou hem ook volledig gescheiden van de kinderen en de andere honden, want hij valt zomaar aan bij de andere honden. enkel de mechelaar teef heeft overwicht op hem, maar die laat ik niet bij hem, want ze is zelf niet zot van andere honden en wilt gewoon enkel mijn aandacht. Als ik er niet bij ben, lukt het wel onder hun samen, maar ze hebben er beide niets aan van bij de andere te zijn. Spelen niet samen en doen gewoon hun ding.
Ik denk niet dat hij mijn man snel zal bijten, want mijne man is iemand die niet achteruit gaat en Rocco weet dat en ik kan het goed begrijpen dat hij het merkt dat ik wél weet heb van hem. Hij kan enomr lief zijn, maar het is soms precies alsof er een knop omgaat in zijn kop en dan ja....dan vertrouw ik hem niets meer.
en ja....dit is één van de redenen waarom ik hem niet als dekreu wilde. Ik wilde niet zomaar een nestje hebben, maar een nestje honden die gekweekt worden om te werken en die stabiel zijn en dat is Rocco zeker niet.
Soraya, ik ken écht niemand waar hij terecht zou kunnen. Het asiel herplaatst hier enkel honden die ook effectief bij hen zitten, omdat er al zoveel zitten en zo hun eigen honden meer kans krijgen. Ik heb hem op verschillende forums gezet en zelfs op kapaza, marktplaats en 2de hands ook al ben ik er niet voor om hem zomaar op een verkoopsite te zetten (hij was gratis hoor)
De roedelregels zijn heel erg duidelijk voor hem, hij krijgt altijd 1 op 1 aandacht en krijgt uitdagingen genoeg. Er is niets wat ik bij hem nog niet geprobeerd heb.en nee...ze vinden niets. Op een gegeven moment parasieten in de stoelgang, maar dat verklaarde zijn algemeen ziektebeeld niet en met medicijnen was ook dat snel van de baan. Hoeveel onderzoeken hij al niet gehad heeft en hoeveel geld het ons ook gekost heeft (en ik had het allemaal over voor hem, maar op een gegeven moment houden de onderzoeken op en is er niets meer te onderzoeken). Op een gegeven moment kreeg hij eten van 70 euro per zak en daar kwam hij een kleine 3 weken mee toe en dat heeft hij maanden gekregen , maar ook dat heeft niet geholpen.

Ben compleet ten einde raad......
Wil zelfs niet weten hoe hij op die pups zou reageren....

Leoniek...ik ben het met je eens hoor en praat er heel vaak over met mijn man, maar krijg het hem niet duidelijk gemaakt dat we hem geen plezier doen met hem te laten afzien terwijl we allemaal goed genoeg weten dat hij nooit oud zal worden. Het ergste zou ik vinden dat hij weken moet afzien om dan uiteindelijk zelf op te moeten geven, maar mijne man is ervan overtuigd dat de hond niet afziet, maar als je nu weer ziet hoe mager hij is....hij ziet eruit alsof hij geen eten krijgt terwijl hij al op bijna een kg brokken per dag staat. (endat is werkelijk superveel)

Moeilijk hoor! Heel veel sterkte! Ik hoop dat jullie samen er uit komen en dat het de juiste beslissing is.

Is het ook geen optie om politiehond te worden?Hij heeft nu wel de goede leeftijd toch?

Ja als zijn gezondheid dit aan kan hè.Maar misschien wordt hij zo dun van stress(heb ik zelf ook).


Probeer een beetje mee te denken...

Ik vind het zo zielig klinken voor hem,en voor jullie ook geen feestje.

Groetjes Soraya&Mila

Ja nog een gedachte..mischien vlees geven,misschien kan hij helemaal niet tegen al die stoffen die in brokken zitten.Volgens mij komt het vaker voor dat een hond heel druk is of juist levenloos en op vlees veel beter gaat.

Homeopatie?Bach bloesem,recue remedie,is om stress situatie snel wat te temperen.

Ik ben het ook niet met je man eens, als mensen ziek zijn mogen de artsen hun niet uit hun lijden verlossen want dan is het moord. Gelukkig kunnen we dieren wel uit hun lijden verlossen als ze pijn hebben.

Hij is ziek, dus zal de hond ook wel pijn hebben en als hij agressief gedrag vertoont zou ik hem ook niet willen herplaatsen. Als hij dan bij die andere mensen iemand aanvalt zou ik me schuldig voelen ook al weten ze van de hond zijn geschiedenis af.

Ik zal hem toch in laten slapen, omdat hij al een hele tijd ziek is en daar waarschijnlijk veel last van heeft en misschien daardoor wel agressief wordt??

Ik hoop voor jullie dat jullie eruit komen en dat jullie beiden achter de beslissing staan die gaat komen. Veel sterkte.

groetjes

het is een zeer lastige situatie voor jullie zeg! maar ik denk persoonlijk dat als mijn hond medisch niet in orde is en hij lijdt er echt aan dan zou ik hem denk ik ook in laten slapen...zeker als hij pijn heeft! het zit nl zo dat een hond in het wild,die pijn heeft en dood wil, er vaak voor zorgt dat hij juist dood gaat;door bv als het heel koud is in een sloot te gaan liggen...ze zullen iets zoeken waarbij ze dood kunnen gaan en ze gaan dan vaak niet maanden pijn liggen lijden...ze helpen zichzelf uit het lijden...
de hond van mijn tante heeft het ook gedaan. die wilde ze eigenlijk gaan laten inslapen omdat hij voort bijna 20 jaar was en bijna niet meer kon lopen. die avond was hij naar buiten gegaan op de boerderij en normaal kwam hij altijd na 10 minuutjes terug. maar die avond kwam hij maar niet en was hij dus in de sloot gaan liggen...hij wilde graag voort dood! mijn neef had m toen gevonden en m gewassen omdat hij helemaal onder de modder zat en het heel koud had. ze hadden hem warm gevreven alleen helaas had hij de volgende ochtend niet meer gehaalt...de hond had het dus zelf gedaan en misschien ook maar beter ook voor hem!. ik denk ook zeker dat jullie hond niet echt gelukkig zal zijn?! dus ik snap je keus! maar hoe je dan je man moet over halen...tja dat is moeilijk...
de beste oplossing zou natuurlijk nog altijd zijn dat hij bij een ander zou kunnen en dan hopen dat het medisch goed gaat!en dat zn gedrag dan ook veranderd..ik hoop voor je dat je een oplossing vindt!
liefs elise

Poe hee, da's een moeilijke. Als de hond nou gezond was, dan was herplaatsen bij een ervaren persoon misschien een optie. Maar zo ziek? Dan denk ik dat het eerlijk gezegd aan de aandoening ligt. Ik ben zelf ook niet het toonbeeld van geduld als ik ziek ben, en ben dan ook behoorlijk (verbaal) agressief.

Ik vind je man ook wel raar, kinderen gebeten, jou geraakt... ja okee misschien doet hij het bij je man niet, maar da's toch niet veilig? Of leuk?

Het vertrouwen is weg, en dat gaat in het gezin ook voor spanningen zorgen. De hond moet weg, dat vind ik wel. En hoe eerlijk is het om een zieke hond met bijtgeschiedenis naar het asiel te brengen.

Eerlijk gezegd zou ik je man een ultimatum stellen. Of alleen hij zorgt voor de hond, of hij gaat weg. Hoe weg, dat kunnen jullie dan nog "uitvechten" maar ik denk dat het voor het gezin het belangrijkst is dat iedereen zich veilig kan voelen.

Heel lastig. Ik kan me voorstellen als de hond zo ziek is, hij helemaal verzwakt is. En dan ben je meestal niet te genieten. Een hond kan dit uiten door agressie. Dit maakt hem wel onberekenbaar, zeker als jullie kinderen hebben. Ik kan me ook wel voorstellen dat je man niet wil opgeven. Misschien moet hij dan maar het grootste gedeelte van de zorg op zich nemen en de hond weghouden bij jullie. En als jij er eventueel voor moet zorgen, zorg dat je goed aan de hond laat weten wat je precies doet. Geef hem ruimte om weg te komen. Maak geen onverwachtse bewegingen. Misschien dat je man met de hond naar de dierenarts kan gaan. Wellicht dat hij wel luistert naar de dierenarts, als deze hem vertelt dat er weinig aan de conditie van de hond kan worden gedaan?

hoi
ik weet niet of het je bekend in de oren klinkt
maar herders kunnen soms zwaar in een depressie raken en daar komen ze eigenlijk nooit meer uit
ik heb dit al vaker gehoord van een man bij school hij traint politiehonden en veel mechelaars en hij vertelde mij al eerder dat het geregeld voorkomt dat een mechelaar depressief tot zwaar depressief is en dan ook gaat bijten en negeren en agressief doen tegen onverwachte personen waar ze altijd goed mee waren

ik zou hier eens naar informeren wie weet helpt je man dit
want als hij depressief is betekend het dat de hond echt niet kan leven met jullie maar vooral niet met zichzelf

en dat is jullie schuld niet en de hond zn schuld niet het is gewoon de echte pech

de lichte depressie lijdt vaak tot rondjes lopen om de tafel steeds naar de deur en terug herhaaldelijk in de bak kijken terwijl het allemaal altijd duidelijk is geweest dat is vaak het begin heb je nooit iets geks opgemerkt wat hij ineens deed dat je dacht nou is ie gek aan het worden

ik weet dat veel mensen het er niet mee eens zijn maar je hebt gelijk dit gaat niet en ook niet bij een ander

tenzij hij echt puur voor de waak gaat
dat houd in op een erf waar hij los is als de mensen binnen gaan voer in de bak in de kennel kennel sluiten met hendel savonds hek open voer in de bak en vrij bewaken
maar het is zo moeilijk omdat in de gaten te houden

ik vindt het een heel moeilijk geval zo en zo is het
herplaasten ook heel moeilijk want je hond is ziek en eigenlijk onbetrouwbaar naar anderen dus je verplaast het probleen naar een derde.
heb je al eens een gedaragtstherapeute ingeschakelt?
Is dat geen optie?
Of een gesprek met de da wat hij van het probleem vind
en kijk wat voor advies hij geeft?
sorry hoor maar wat als hij dadelijk echt doordraait
en een van je kinderen of jou door bijt ik zou gaan kijken wat de mogelijkheden zijn.
wens je heel veel sterkte met alles en hoop voor julie op een goede oplossing
groetjes cocoflanel

Deze hond heeft geen leven. Ziek, aggressief, onbetrouwbaar....tot dat hij echt iemand grijpt. Je kind, jou of je man of nog erger, in een onbewaakt moment een ander kind. Hij moet in de kennel, van iedereen afgezonderd als een wild dier. Sorry hoor, zo kan een hond niet leven. Neem hem mee naar de dierenarts en laat hem inslapen. Je riskeert een enorme ruzie met je man, maar dat moet je er maar voor over hebben. Voor de veiligheid van je gezin en een verlossing voor je hond. Je man draait vanzelf wel weer bij. (normaal gesproken dan, maar ik kan niet in jullie relatie kijken)

Sorry maar ik ben het er niet mee eens dat je zo n beslissing buiten je man om moet doen. Hij is er blijkbaar niet aan toe om de hond te laten gaan, wat ik me kan voorstellen, de hond is nog zo jong en dan is inslapen natuurlijk het laatste wat je doet,je man ziet de situatie misschien wel heel anders dan jij.
Ik vind dat je zoiets als buitenstaander moeilijk kan beoordelen.

De veiligheid van jou en je kinderen gaat natuurlijk voor alles. Maar hoe was de situatie precies toen het gebeurde dat de hond bijt?

Is de hond al ooit door een alternatieve arts bekeken?Waarom krijgt hij brokken als hij al een zwak darmgestel heeft? Is hij allergisch voor iets in die brokken? Is er al een gt bijgeweest? Een dierentolk? Zou een interne training wat voor hem zijn, zodat hij daar tot rust kan komen en deskundige mensen de hond kunnen zien en zich daar dan een mening over kunnen vormen? Dat zijn zomaar wat vragen die bij me opkomen.

Zelf zou ik dus ten eerste overgaan op vers voer, zonder granen, hem weghouden bij de kinderen, en zo snel mogelijk iemand als bijvoorbeeld Tannetje Koning om raad vragen http://www.centrumoase.nl/

Ook zou ik contact opnemen met Mieke Zomer een heel goede dierentolk http://www.miekezomer.nl/Html/frameindex.htm

Wie weet kunnen zij je helpen.

Zoals ik het lees, vergaat die hond van de pijn...
Natuurlijk moet je hem niet in laten slapen zonder dat je man het er mee eens is, maar hij wil hem toch in zijn waardigheid laten? Waar is die waardigheid dan nu?

Het hele gezin is bang voor hem, hij moet in de ren blijven, voelt zich klote en valt af tot hij weer maar 17,5 kilo weegt. Kom op........ Wat voor oplossing weet je man dan nog??

Dank je wel allemaal voor de reacties.
't Is nogal veel dus ga proberen om op alle vragen te antwoorden.
Ik heb hem een tijd op kvv gezet. Smuldier en dat ging een tijd heel erg goed. Stoelgang goed, gedrag goed, vacht goed, hij kwam bij,...., maar op een gegeven moment ging ook dat weer helemaal de mist in. Hij begon weer af te vallen, zijn vacht was weer slecht, hij had weer diarree,....naar de Da geweest (hoeveel DA's heb ik niet gedaan met hem), mestonderzoek, maar er was niets 'mis' met hem. in principe vinden ze niet wat er mis is met hem en is het een beetje 'gokken' wat hij nu werkelijk heeft.
Een echte gediplomeerde GT is er nog niet geweest, maar ik ken wel iemand met jaren (30 jaar) ervaring met honden. Vooral mechelaars dan en die heeft opleiding van mechelaars gedaan, kweken, trainen, heropvoeding en noem maar op. Die man is een kei met honden. Ook zijn enige advies is....inslapen, want zo kan het niet verder.
Met Tannetje Koning heb ik ook contact gehad en haar een heel verhaal gedaan. Het is moeilijk om er naartoe te gaan, omdat het nogal ver is, maar volgens haar is het ook de moeite niet om te komen. Zij kan ook niet veel doen als er uit alle onderzoeken gewoon niets gekomen is. Ik kon hem inderdaad op vers zetten (wat ik dan gedaan heb met de kvv), maar ook dat heeft geen oplossing geboden. Deze brokken krijgt hij nu omdat het de enige zijn waar hij het goed op doet (deed), maar na een tijdje is precies het effect weg en bouwt hij een weestand op en kan hij dan die bepaalde voeding niet meer verdragen en begint het allemaal weer van voor af aan.
Ik heb hem laten testen voor diensthond, maar daar is hij te onzeker voor. Voor hond bij het leger moet hij kunnen apporteren, maar dat wilt hij niet. Bij mij gaat hij hier thuis alles halen (brengt wel niets terug), maar op een ander doet hij dus totaal niets. Tja...hij is ook maanden eigenlijk de deur niet uitgeweest, omdat hij zo ziek was en hij het gewoon niet aankon van nog meer indrukken op te doen.
Wandelen doe ik met hem heel af en toe. Gewoon uit voorzorg hou ik hem vooral hier thuis bezig als de kinderen binnen zijn en de andere honden ook zodat als hij ieamnd tussen wilt pakken het enkel mij is (daarom dat ik ook verschillende bloezen en jassen over mekaar aandoe, want hij heeft geen harde beet. Gelukkig maar). Als ik ga wandelen met hem is het op heel rustige plaatsen met 2 leibanden aan zodat als er eentje moest overspringen ik de andere nog heb (weet het...klinkt compleet belachelijk allemaal) en ik hou hem zeker weg van andere kinderen. Ook van mijn eigen kinderen. Met volwassenen is het tot nu toe allemaal heel erg goed gegaan allen is het precies alsof hij een pik op mij heeft. Bij mijn man doet hij het allemaal inderdaad niet.
Ik heb mijne man ook al voor een ultimatum gezet, maar ja...ik hebook geen zin in dagen ruzie om de hond.
Vandaag ging hij eens vragen aan een collega die ook ervaring heeft met honden of hij hem niet zou willen. Die man is alleen, heeft een grote goed afgesloten tuin en natuurlijk vertellen we de 'problemen' die Rocco heeft. Ik heb voor mezelf besloten dat als hij niet herplaatst is begin januari ik hem naar de DA doe of mijn man er het mee eens is of niet. Ik wil niet dat één van de kinderen gebeten wordt en heel zijn leven met littekens moet rondlopen. Ik zou het mezelf nooit kunnen vergeven. Ik doe er alles aan om ze gescheiden te houden, maar toch heeft hij zoals bij mijn zoontje de kans gehad om te gaan bijten (was me ontsnapt uit de ren toen de kinderen buiten waren en ging recht op mijn zoontje af).
De andere momenten dat hij bijt...goh ja...hij is compleet onvoorspelbaar. Van de week toen bij mij waren we buiten. Mijne man was erbij. Ik riep hem en normaal gezien komt hij niet, maar hij kwam dus wel dus ik was superblij en gaf hem een dikke knuffel om hem te belonen, maar kwam dus te kort bij met mijn gezicht. normaal krijg ik altijd kusjes van hem, want hij kan zo ontzettend lief zijn, maar deze keer had hij dus iets anders in gedachten. Kon nog net mijn kop wegtrekken, maar hij heeft me nog net kunnen raken. Ik was boos en hem zitten vloeken en grommelen en de hond is naar mijn man toegelopen en die heeft hem aangelijnd. Had mijn gezicht maar niet zo kort bij hem moeten doen volgens mijn man dan was het niet gebeurd. Nee tuurlijk niet, maar ik wil honden die ik kan vertrouwen.
Mijn mechelaar teef is niet van de makkelijkste, maar dat is werkelijk een compleet betrwoubaare hond bij mij en den kinderen. Ze is lange tijd heel erg zot geweest en dan liet ik haar niet bij de kinderen, maar nu zit ze gewoon los mee in de veranda met mij als de kinderen daar spelen en is ze zo ontzettend rustig en braaf. Ik kan werkelijk alles met haar ook al heeft zij een veel sterker karakter dan Rocco.

Pfffffff moeilijk hoor!! Inslapen zou idd. voor jullie en voor de hond een oplossing zijn. Maar doe het aub niet zonder goedkeuring van je man.
Bij ons ligt het probleem andersom (wel in mindere mate) maar ik weet wel als mijn man mijn hond liet inslapen zonder dat ik het weet is het Einde Verhaal. Voor zo een is mijn respect weg dus... probeer hierin gezamelijk een oplossing te zoeken ook al kost dat veel moeite en strijd. Je man zal op den duur gaan inzien dat dit het beste is en tot die tijd moet je er maar het beste van maken, ik weet het anders ook niet.. Maarre.....sterkte hierin, ik weet dat dit erg, heel erg moeilijk is...

Is het niet beter een goede gedragsdeskundige
in te schakelen, die kijkt naar de hond en weet
uit ervaring waarom een hond agressief is, misschien
waardoor hij zelfs depressief is.
Een hond in laten slapen is echt het laatste.
Er worden zoveel honden ge-euthaniseerd, die goed
geholpen kunnen worden.
Een klassieke homeopathe kan advies geven betreffende
zijn gezondheid, zijn brokken.
De gedragsdeskundige Nelis Verhoeven van Calming Signs
is een prominent op het gebied van alle soorten honden
en ook zeer agressieve honden.
Calming Signs 077-4678619/06-20013299
Waarom belt u hem niet eens, legt het uit.
Hij komt ook aan huis.

Hij hééft al homeopathie gekregen, hij hééft al een anlyse gehad, ik heb al alles gedaan wat je maar indenken kunt en geloof me....inslapen is wel het laatste wat ik wil, maar ik zie momenteel totaal geen andere uitweg meer. Zo kan het in ieder geval niet verder.

Hoi,

Ik ben ook van mening dat iemand die werkt met kalmerings signalen jullie misschien kan helpen.

Ik kan je ook helpen maar ik woon te ver weg. Machtel heeft ook al iemand aangeraden en deze kan ik je aan bevelen http://www.naturaldoglife.nl/

Veel succes.

Groetjes van Esther

Dit citeer ik eruit:
Mijne man was erbij. Ik riep hem en normaal gezien komt hij niet, maar hij kwam dus wel dus ik was superblij en gaf hem een dikke knuffel om hem te belonen, maar kwam dus te kort bij met mijn gezicht. normaal krijg ik altijd kusjes van hem, want hij kan zo ontzettend lief zijn, maar deze keer had hij dus iets anders in gedachten

Hoe dik was die knuffel? En hoe groot was je blijdschap? Vaak hebben honden die zo snel gestresst zijn genoeg aan een te blije stem of een knuffel via de bovenkant van de kop van je hond. Daarna heb je staan vloeken en tieren en dat helpt ook niet. Wij mensen kunnen dat maar de honden gaan dit verkeerd begrijpen omdat zij straffen in het moment en niet achteraf.

Vaak "moeten" dit soort honden vlakker beloont worden dan gat het goed. Ik merk dat hier ook bij het lesgeven.

Die knuffel was niet echt dik en ik was ook niet over the moon zoals ik bij de andere honden ben net omdat ik weet dat hij er niet zo goed op reageert. Ik heb bij hem geleerd van mijn emoties wat in te tomen net omdat hij zo snel onder de indruk is van alles en net omdat hij er anders niet goed op reageert. Op 1.5 jaar tijd leer je ermee omgaan en dat ging ook goed, maar de laatste tijd weer.....

Bedankt voor je uitgebreide uitleg, ik snap wel dat je een hond wil die je vertrouwen kan, maar ik geef je man ook wel een beetje gelijk, zolang je hem niet vertrouwen kan, geen situaties scheppen dat hij je in je gezicht kan happen.

Ik denk dat je hem als een "wilde" hond zal moeten beschouwen, dus alles weer van voren af aan. Ik denk dat een GT die met kalmerende signalen werkt idd misschien nog kan helpen. Ik ga dus met Machtel en Esther mee. Het kan wel zijn dat iemand die al 30 jaar met Mechelaars omgaat, voor deze Mechelaar, die schijnbaar heel gevoelig is, precies de verkeerde aanpak heeft voor jouw hond. (wil niet zeggen dat het zo is, maar daarom lijkt een hondentolk, zoals Mieke Zomer me wel wat om te proberen, misschien kan die uitvinden wat er in hem omgaat)

Jammer dat Tannetje Koning het niet wilde proberen, misschien een ander hollistisch dierenarts?

Zelf zou ik toch op vers overgaan,(eliminatiedieet en reiniging onder het motto: geef mij schone darmen en ik geef u gezondheid) onder begeleiding van iemand die er verstand van heeft.

heel veel sterkte met de situatie!

Pfff, wat een verhaal en wat een narigheid allemaal, voor mens en dier!!
Maar jou verhaal lijkt op die van mijn Cosmo vroeger, hij een halve herder had dezelfde problemen!
Later bleek dat hij een ernstige darminfectie had, deze werd veroorzaakt door een voedselallergie en pas door de vierde dierenarts waar ik kwam opgemerkt!!
Hij is toen overgezet op ander voedsel, alles op lam en rijst basis, hij is inmiddels ruim 13 jaar, wij hadden nooit erwacht dat hij zo oud zou worden en ook nog eens zo vriendelijk, want ook hij is gaan bijten!!
Maar ander voedsel en veel aandacht en heel veel met hem lopen heeft hem geholpen!
Ik denk dat jou hond teveel moet delen, terwijl hij misschien een hond is die veel aandacht nodig heeft en zeker veel uitdagingen om zich niet te vervelen!
Machelse herders zijn trouwens allemaal honden die veel aandacht nodig hebben en veel en graag willen en moeten werken voor de baas, anders gaan zij depressief en ziek worden!
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, ook hoop ik dat jullie hond een eerlijke kans krijgt, bij iemand die alle tijd en ruimte heeft voor hem!!
Sterkte en succes!

je hond bijt, omdat hij pijn lijdt.
neem je verantwoordelijkheid en help hem (en jullie) door hem in te laten slapen. zijn tijd is gewoon gekomen, kan en mag je niet tegenhouden. tana.