Allerliefste Jopie,
Hoeveel verdriet ik ook heb, wil ik je bedanken voor alle liefde die ik met je mocht delen. Duizenden kusjes en knuffeltjes, de hoeveelheid kilometers die wij met z’n tweeën wel niet hebben afgelegd. Dat je in mijn armen lag heeft je hopelijk rustig gemaakt en ik hoop met heel mijn hart dat je vredig bent ingeslapen. Rustig met z’n tweetjes thuis, of het zo had moeten zijn. Erg mooi, maar heel emotioneel.
Ik houd zoveel van je, je mooie oogjes je zwarte neusje en je super zachte oortjes en natuurlijk dat ene gekke vlekje op je staartje. Juist jouw unieke karakter maakt het gemis zwaar. Kan me nog niet voorstellen dat deze pijn weggaat. Maar ik gun je ook de rust. Geen zware ademhalingen meer. Ik hoop dat mijn mamma je heeft meegenomen en je verder gaat kroelen. Lekker met je neus in je nekje en buikje. Wat deed ik dat graag, was een speciaal iets tussen ons. Ik hoop dat je mijn liefde voor jou hebt gevoeld. Al gebeurde er veel in mijn leven elke dag dacht ik aan jou en was ik blij om je te zien.
Ik heb me vaak schuldig gevoeld met de komst van een andere hond. Ik hoop dat je begrijpt waarom we deze keus hebben gemaakt. Ik had ook liever dat hij nog bij mijn tante was, maar op dat moment kon ik niet anders dan ja zeggen. Ik moest dit ook terugdoen voor haar. Ik hoop dat ze nu samen met mamma voor jou zorgt. Jammer dat jullie geen goede vrienden zijn geworden. Je was al wat ouder en wilde me liever niet delen, ik hoop dat je weet dat je altijd mijn nummer 1 bent geweest en zal blijven.
Dat mijn hart zo’n pijn doet is omdat het veel ruimte maakt voor jou… want in mijn hart hoor je nu thuis. Nu moet ik het met herinneringen doen, foto’s, filmpjes, je kleedje, je riem. Je lege mand…. ik kan deze nog niet wegdoen, hoewel het zo confronterend is. Maar het voelt al zo leeg zonder jou en dan ook nog je mandje weghalen, dat kan niet. Ook de geur in je kleedje, elke keer als ik er aan ruik doet zo’n pijn. Het is een soort pijnlijke verslaving, want je bent dan even bij me om vervolgens weer terug in de realiteit te komen. Foto’s toen je nog een puppy was worden uit oude mappen gehaald, wat was je toch een klein beestje, heerlijk.
We hebben je begraven in de tuin, onder de grote boom. We hebben een kistje getimmerd en je in een warme deken gewikkeld met je knuffel en zullen er een mooie gedenkplaats van maken. Oh schatje, wat heb ik toch veel van je gehouden. Ik had je heel graag nog lang en gezond bij me gehad. 13 jaar ben je geworden… dag meisje
Reageren
wij hebben ons tweede hondje op 14, augustus inlaten slapen, vreselijk , was het maar beter voor haar ze kon echt niet meer ze is op drie weken naar zeventien jaar geworden.
