Lieve Diva

Als pup hier geboren, je was het vrolijkste hondje van allemaal en je 4 broertjes hadden niks te vertellen hoor, je kon ze hebben.
Wat zo opvallend was, was dat je met ik denk een week of 4 erg naar Ben toe trok, je was opvallend blij als hij uit z'n werk kwam, zo erg zelfs dat we zelfs zeiden als Ben zelf het teefje wil houden moet hij dat doen.
Maar nee, wij wilden een reu, maar je maakte ons zeker aan het twijfelen.
Achteraf gezien hadden we daar naar moeten luisteren lieverd want oh wat heb ik je aangedaan, een jaar lang zat je in bij wat we dachten een bevriende fokker maar je had er geen fijn leven.
Toen de tamtam begon hoorde ik van zgn. vrienden dat er wel eens gezegd was dat je een k*t teef was en geen karakter had en ook nog eens naar Ierland verkocht zou gaan worden voor een hoop geld.
Mijn meisje een k*t karakter?
Ik kon me er niks bij voorstellen, maar wist 1 ding, Diva komt naar huis.
Na veel ruzie kwám je thuis en wat was je er aan toe, bij enige stemverheffing liet je zo een plasje lopen.
14 maanden oud was je.
Mijn blije meisje was een angstig onzeker hondje geworden, ik heb 3 dagen lopen janken, omdat mijn hart gebroken was, zo als jij er aan toe was.
Verlatingsangst, ook daar had je last van, ik heb minstens 3 maanden lang mijn nachtdiensten korter gedraaid zodat er iemand thuis was, anders gilde je de heleboel bij elkaar.
Je obsessie voor eten ben je nooit echt kwijt geraakt, zelfs toen je alleen was, was je nog zenuwachtig of dat toch echt wel voor jou was.
Het heeft best wel een poos geduurd voordat je weer mensen vertrouwde, maar toen het vertrouwen er weer was, was je zo'n lief hondje, kinderen hier in de buurt wisten allemaal wie Diva was.
Ook was je een beetje verliefd op m'n vader, als hij op visite kwam moest je altijd even lekker tegen hem aan gaan zitten, daarna ging je naast hem op de bank liggen slapen.
Lief meisje, we hebben gelukkig veel mooie momenten samen gehad, met de andere honden, heerlijk wezen stappen in de polder, daar genoot jij ook van.
Vorig jaar nog geopereerd aan een beginnende baarmoederontsteking en dan nu zijn we je voor goed kwijt.
Je hijgde wat meer de afgelopen tijd, maar ach dan denk je het is wat warmer.
Maar je werd wat magerder en de nacht van donderdag op vrijdag, was ik om 4 uit bed, toch even bij je kijken hoe het met je was.
Je deed iets wat je normaal nooit deed, normaal gesproken reageerde je met een diepe zucht, zo van daar heb je dat mens weer, midden in de nacht.
Nu niet, je kwam in de keuken bij me liggen, ik ben niet meer naar bed gegaan, je zocht duidelijk steun.
Je ademhaling was oppervlakkig met af en toe een diepe zucht, niet goed dus.
Voor mij was het duidelijk, Ben had wat langer tijd nodig, maar zag toch ook wel hoe ziek je was.
Onze dierenarts gebeld en die is om half 7 langs geweest, ook hij zag het meteen, je bolle buikje, en je magere lijfje, dat zat niet goed.
Lieve Diva, wat hebben we van je genoten en wat zijn we verschrikkelijk verdrietig nu.
Niet onder woorden te brengen, hoe stuk we zijn.
Het gaat je goed bij al onze ander hondjes bij de regenboogbrug.
En wij moeten wennen aan de aan de stilte hier.


Pretty,pretty please
Don't you ever ,ever feel
Like you're less than
Les than perfect

Pretty,pretty please
Don't you ever, ever feel
Like you're nothing
Les than perfect
You are perfect to my.

Pink

Heel veel sterkte weet hóe het is ik heb óók altyd tranen als er een lieverdje weg is maar ze is nog heel gelukkig geweest by jullie we missen al onze lieverds ze zyn allemaal over de regenboog brug samen ik wens jullie heel veel sterkte verder

Bedankt voor jullie lieve reacties dat doet me goed.

Didi, waren er maar meer zoals jou dan hadden meer honden een hemelsleven op deze aarde, wens je veel sterkte en vergeet nooit het lichaampje is weg maar haar ziel woont in je hart. Hein.

Nog héél veel sterkte verder we voelen met je mee

Wat een lieve reacties allemaal, jullie zijn schatten.
Het doet een mens goed om zo'n groot verdriet te kunnen delen, met mensen die precies weten wat en hoe het voelt, hondenmensen dus!
Diva was onze 8ste Duitse Herder, die we moesten laten gaan en het lijkt wel of het verdriet steeds groter word en of ik er meer in blijf hangen of zoiets.
Herkennen jullie dat?

Ik had ook zoveel verdriet het verzacht met de tyd toch blyft het na 1j by my soms net dat het gisteren wás men lieve queenie zit voor alty in myn hart ik wens je nog veel sterkte verder

Lieve Margo, klopt helemaal wat je zegt, na acht honden te moeten hebben inslapen heb ik serieus er aan lopen denken om om die reden geen hond meer te nemen.
Ik ga steeds zelf een stukkie dood zeg ik, maar het is echt zo.

Is helemaal waar, je hebt niet voor niets het gedichtje "De vriendschap van een hond".
Ik zeg altijd maar er zijn zat mensen waar ik minder om geef dan om mijn honden.
Drie honden verliezen in 2jaar tijd is een beetje te veel.....
En dan ook nog privé de nodige gezondheidsproblemen, soms loopt het zo en is het niet anders.

Dat is waar didi van een dier heb je zoveel dat sommige mensen niet begrijpen wy op hp wel daar we echte dierenliefhebbers zyn nog heel veel sterke

Daarbij heb je nog een groot verschil, mijn vader zei jaren geleden eens: Je hebt mensen met een hond en je hebt hondenmensen en dat is een groot verschil. En dit vind ik ook zo waar!