3 doggiesIk vind het een verstandige keuze. Kijk als Waldo nou jong was stond het er wellicht anders voor. Dit is een hond op leeftijd... Moet je die nog van alles gaan aan doen? Cru gezegd maar vaak winnen ze de dat gevecht toch niet. En dan heb je alleen dat gevecht over. Voor wat? Voor dat beetje hoop? Dan kun je die tijd beter spenderen aan leukere dingen. Zorgen dat de tijd die hij heeft super is en hij zich enigszins goed voelt. Bij oude honden gaat de celdeling ook veel langzamer dus wie weet heeft hij nog wel een poos. Dat zou prachtig zijn dan toch? En wellicht beter om die tijd niet teveel te vullen met gesleep en behandelingen.
Het is echt heftig hoor zo van te voren weten dat je hond gaat sterven... Ik was er kapot van. Als iemand zoveel van zo'n dier houd dan kun je er vanuit gaan dat ze hem door en door kennen en hun beslissing niet zomaar genomen hebben.
Weet niet hoe het nu is met Waldo. Onze lobbes was pas net een senior geworden dus wel een stuk jonger. En hij had zich groot gehouden al de tijd daar merkte je pas heel laat wat aan. Ik had eigenlijk ook geen opties meer over kwa behandeling, veel te ver gevorderd. Ik kon het nog oprekken maar zijn kwaliteit van leven was heel snel heel slecht dus niet voor gekozen.
Vlak ervoor als een losgeslagen gek rondcrossen over het losse zand zo hard dat je bijna je poten breekt terwijl je van 2m afgravingen af springt en ik vol verbazing sta te kijken en te roepen dat ie rustiger moet doen en een paar dagen later bij de da opgegeven zijn. Twee weken erna gestorven, longkanker. Alsof HIJ wel degelijk wist hoe het zat.. Carpe diem...
