Woensdag telefoon gekregen van mijn zus. Het ging niet goed met Radja, de zwarte labrador van mijn pa en zus. Hij kon al heel moeilijk lopen, zijn achterhand zat volledig geblokkeerd. En woensdagavond kon hij niet meer opstaan. Zus belde al wenend. Ik heb haar gekalmeerd en haar gezegd kalm te zijn want als zij weende raakte Radja alleen maar overstuur. Ze ging met pa naar de dierenarts als die thuiskwam. Een uurtje later terug telefoon, ze hebben hem moeten laten inslapen.
Tranen welden op in mijn ogen. Dat kon niet zijn. Ik ben zelf opgegroeid met hem. We hadden hem van toen ik ik 12 was. Woon nu sinds anderhalf jaar niet meer in het ouderlijk huis maar toch mis ik hem. Juist nu wij Dieseltje hebben. wil mijn pa en zus heel veel sterkte wensen want ze zullen het nodig hebben.
Wou gewoon even mijn verhaal kwijt aan iemand. Diegenen die het lezen, zijn bedankt.



3 doggies



















