" Misschien wel als ge daar dan zo een drama over maakt .....
Rouwen doet ge vanbinnen, hebt ge geen aandacht voor nodig.
En geloof me ik heb al gerouwd hoor....komt ge sterker uit omdat ge een hond toch een goed leven hebt gegeven , of omdat hij je ontnomen is door ziekte.
Ik krijg iets van onzekere mensen. In tgeval van Cindy is de pup WEGGEDAAN , ze "rouwt " niet.
Ze mist hem. Maar houden ging ook niet ...wat wilt ze dan
"
Helemaal mee eens!
Een depressie betekent niet dat je moet spelen met het geluk van een pup.
Ik was en ben ook depressief, na een deel persoonlijke gebeurtenissen, ik blijf altijd denken aan de raad van mijn dokter.
Als je in zo'n staat bent, neem je geen zware beslissingen, daar wacht je mee tot je terug rechtgekrabbeld bent.
Hoe zwaar ik het ook had, nooit, maar dan ook nooit heb ik maar één ogenblik gedacht aan mijn dieren wegdoen. Ik sleepte me verder en bleef voor ze zorgen. Je houdt van ze, omdat jij er mentaal doorzit wil dit niet zeggen dat je dieren ervoor moeten boeten.
Het spijt me, ik heb dan ook geen begrip voor die rollercoaster waar Cindy ons in meeneemt : ik wil de pup weg, ik houd hem, ik heb hem weggedaan, ik heb spijt... sorry, in het leven maak je keuzes en achteraf zit je op de blaren en leer je uit je situatie en begin je opnieuw.
Blijven stilstaan bij gedane zaken, zal je niet helpen. En op een hondenforum gaan vertellen dat je je pup uit eigen beweging hebt genomen, terug weggedaan, en dan spijt hebt, is niet echt aangewezen.
Ik heb echt wel begrip voor je geestelijke situatie, maar blijf niet bij de pakken zitten en zoek hulp bij een Psycholoog of Psychiater, niet bij een onschuldige pup en niet bij ons, wij zijn geen dokters.