Hoi hoi,
Nou ik kan je wel het één en ander vertellen. Wij hebben op het moment een jaar Morris bij onze Flos....Morris is nu 15 maanden en onze Flos is 15 jaar! Beide zijn het reutjes....Onze Flos is wel altijd met een hond samen geweest, maar helaas is die vorig jaar overleden...Na 3 maanden hebben wij Morris bij Flos genomen. Een nieuw maatje voor Flos (dachten wij!).....
De eerste dagen gingen bij ons super goed. Pup bleef rustig en Flos likte de pup en was zeer vriendelijk. Tot dat Morris (pup) na een paar dagen los kwam!! Flos moest ineens helemaal niets weten van dat wilde gedoe....Dus hij liet duidelijk weten dat hij er niet van gediend was, maar Morris snapte zijn taal niet altijd en ging gewoon door. Het ging er soms heel hard aan toe! Maar vaak was dit vocaal, maar niet dat ze elkaar pijn deden. Wij hebben destijds nooit ingegrepen, omdat ze het toch beide uit moesten zoeken! Ik moet zeggen, ik heb heel wat met mijn handen in het haar gezet. Met de vraag, waar zijn we aan begonnen en wat hebben we onze oude Flos aangedaan!!! Vooral dat laatste vond ik in het begin echt moeilijk. Hij was eigenlijk over het verlies van zijn maatje heen, genoot van de aandacht die hij niet meer hoefde te delen, genoot van zijn rust en dan komt er ineens zo'n donderstraal van een pup in huis! Ik had echt met Flos te doen....
Nu na een jaar, zijn het nog steeds geen maatjes van elkaar. Ze liggen sporadisch bij elkaar en hebben ook niet veel aan elkaar. Morris is jong en wil spelen en Flos is oud en wil liever rust! Toch gaat het ondanks dit alles vrij goed. Ze laten elkaar redelijk in hun waarde en negeren elkaar vaak. Natuurlijk dagen ze elkaar soms uit. Bij ons is overigens Flos nu ook de onderdanige. Zodra Morris erg naar hem gromt, geeft hij zich wat makkelijker over. Is dit erg, nee...want zo hebben zij dit beide bepaalt. Als dit bepaalt is, komt er ook wat meer rust tussen beide....Wat ik bij ons wel fijn vind, is dat Morris eigenlijk heel goed zonder Flos kan! Er komt dadelijk toch een tijd dat Flos weg zal vallen! Wij houden ze soms ook apart van elkaar. BV Flos boven en Morris beneden in de kamer. Zo krijgt Flos zijn rust en kunnen we met Morris oefeningen doen en met hem spelen. Ook al kan dit met Flos erbij ook heel goed. Flos bemoeit zich niet met het spel! Hij blijft gewoon op zijn plekje liggen....Verder is onze Flos nog fit en vitaal en gaat gerust nog met de lange wandelingen van meer dan een uur mee! Buiten gaan ze goed met elkaar om. Als ze beide los mogen, zal Flos niet laten merken dat hij de snelheid niet meer zo heeft. Hij rent gerust met z'n jonge maatje over en wil dan ook gerust met hem stoeien...Alleen soms gaat dit weer te wild, maar het gekke is dat Morris dan echt respect voor zijn oude huisgenoot heeft....Zodra Flos een keer piept, houdt Morris op!
Mijn advies is in ieder geval, niet ingrijpen!! Het komt vanzelf goed....En soms zal jouw oudje het heel moeilijk hebben, maar echt...ze redt zich wel! En als hun bepalen dat de pup de baas is, moet je dat als baasje accepteren en daar ook naar handelen! Dat schept rust in de roedel!! Hou de honden gewoon wat gescheiden....Doe leuke dingen met de pup en leer hem zijn basiscommando's, leer hem ook zijn plaatsje....Verder geef je oudje de rust, dat verdient ze! Zodra de pup jullie ziet als leiders, kun je best de pup even tot rust roepen en naar zijn plaats wijzen. Dat doen wij hier ook als wij genoeg hebben van het gestoei en merken dat Flos er eigenlijk geen zin in heeft! Ik weet dat ik vaak heb gedacht....pfffff ik word er niet goed van, maar nu na een jaar kan ik zeggen dat ik enorm geniet van beide honden. Dat ze geen maatjes geworden zijn, heb ik mij bij neergelegd! Ik vind het alleen al prettig dat ze elkaar toch in hun waarde laten...en soms merk ik ook wel dat ze stiekem toch wel gek op elkaar zijn! Die momenten koester ik ook enorm....Het belangrijkste voor mij is dat onze Flos een fijne oude dag krijgt, maar van de andere kant dat Morris ook JONG mag zijn! Ook al moet je aan dat wilde echt wel wennen, als je een oudje (of 2) gewend bent!! Verder vind ik het belangrijk dat de jongste dus niet afhankelijk wordt van het oudje!! Iets wat bij ons goed geslaagd is! Er komt een tijd, dat de jongste alleen overblijft....
Groetjes Monique