Hallo iedereen, ik hoop dat jullie met me mee willen denken en/of advies geven maar eerst zal ik mijn verhaal doen.
Vanmiddag liep ik met een kennis in het park waarnaar zij naar een vrouw op een balkon zwaaide, die blijkbaar ook een hond had. Ze hadden een klein gesprekje over hun honden (beide hebben ze een yorkshire). De vrouw op het balkon zei dat haar hond nooit buiten komt, alleen op het balkon in een bak om haar behoefte te doen. De hond is net drie.
En daar komt mijn 'probleem' dus vandaan. Ik heb het zo met 't hondje te doen, ik bedoel opzich kunnen ze het wel hebben maar ik zie zelf ook wel hoe Binny er van geniet om op avontuur te gaan en gewoon lekker te kunnen snuffelen en bewegen.
Dus ik dacht ik ga een brief sturen om te vragen of ik hun hond 1 a 2 keer in de week zou mogen uitlaten. Maar dan mijn vragen:
-Waarschijnlijk zitten ze er niet op te wachten, ik denk dat zij gewoon denken dat ze het goed doen. Moet ik het wel doen en hoe zou ik hun moeten overtuigen nou dat het beter is haar met mij mee te geven voor een lekkere wandeling. (Dit klinkt een beetje raar, ik weet niet hoe ik het anders noet zeggen.
)
-Moet ik in de brief vertellen dat ik bijvoorbeeld cursussen met mijn eigen hond heb gevolgd en verscheidene boeken heb gelezen over honden gedrag ect.
-Moet ik vragen voor een kennismaking gesprek of alleen mijn telefoonnummer zetten?
-Nog andere dingen wat ik dan zou moeten schrijven?
Misschien is dit wel onzin enzo hoor, maar in mijn hoofd klonk het wel als een goed idee, maar ja wat vinden jullie?
Groetjes!


Reageren



