Gisteren, tijdens onze mooiweersloop, waarbij je ten volle aan het genieten bent, liepen wij toch nog tegen een minder mooi verhaal aan. Een hondenbaas met een bastaard maltheser reutje begon een verhaal, omdat zijn hondje naar Bailo aan het grommen ging, terwijl Bailo er in een ruime boog omheen liep. Hij verontschuldigde zich en vertelde dat zijn hond de urine bij tijd en wijle liet lopen en hij dus vaker de straat op moest dan hij in het verleden was gewend geweest. Een bezoek aan de dierenarts had uitgewezen dat dit duidde op prostaatklachten en daarvoor kreeg het dier medicijn. Als hij dit had gehad ging het weer een paar weken goed. Op mijn vraag of dit het enige was, wat de hond mankeerde kreeg ik een uitgebreider antwoord. Bij het opstaan 's ochtends kwam het diertje moelijk op gang. Als hij eenmaal liep, ging het beter. Ook was zijn eetlust wisselend, evenals zijn humeur. Toch wilde de baas het beste voor het dier dat hij 14 jaar met veel plezier had gehad. Kosten noch moeite zouden worden gespaard, zolang het dier nog een waardig bestaan had. De gedragsverandering werd daarbij op de koop toegenomen. En geef die baas eens ongelijk!
Reageren
