Wat doe je als hondenliefhebber als het lijkt dat je een vertegenwoordiger van jouw ras tegenkomt? Juist, even een praatje maken met de eigenaar van de aankomende hond. Zo verging het ons toen we een wandeling maakten rondom 't Loo in Apeldoorn. Aan de overkant liep een mevrouw met een mooie bruine labradoodle, die meer op een poedel leek dan op een labrador. We zagen aan elkaar dat dit een hondenpraatje zou worden en dit leken de honden ook door te hebben. Zij kozen de richting van elkaar en besnuffelden elkaar - zoals dit gewoon is onder honden - eerst even nauwkeurig. Daarna leek het dat ze vriendschap wilden sluiten en dat was ook zo. Totdat de labradoodle wilde bewijzen dat hij ook een mannetje was. Zijn manier was Bailo proberen te bestijgen. Als kleine hondjes dit doen is het Bailo's gewoonte om de andere kant op te lopen. Wegwezen! Maar als een grotere hond hem zo benadert, moet hij wel een waarschuwing laten horen. Dit betekent even grommen, een hap in de richting van de belager, een kalme uitroep van mij in de trant van: "Hou even op" en dan gaan we beiden een stap naar achteren. Dit ritueel voltrok zich ook nu. Nog geen vijf minuten later moesten ze toch even naast elkaar voor een foto. En rancune is er dan niet meer bij. De honden kennen beide hun plaats, de eigenaren hebben er geen drama van gemaakt en zo kunnen de dieren weer samen door 1 deur. Kon alles maar zo vreedzaam opgelost worden.
Reageren
