Hier ook reutje van nu ruim anderhalf, na heel veel dubben en lezen en denken en voelen (wat is juist) en overleg met mijn top DA die echt niet zomaar castreert, besloten eerst chemisch. Na 2 vreselijke weken (gedrag werd eerst erger, hoort ook zo) begon het te werken. Hondje wat weer aandacht op kon brengen voor mij, waarmee cursussen ineens weer leuk werden, geen stress meer voor hem met teefjes of haantjesgedrag met reutjes. Hij werd er echt "beter" van, geen onzeker gedrag of andere vacht, dus toen het uit ging werken (meteen merkbaar want alles leek weer terug naar af te gaan) begin dit jaar definitief gedaan (wat ik echt heel erg moeilijk vond want je ontneemt wel iets definitief, vind dat je daar echt goed over na moet denken en eerst geprobeerd moet hebben wat eruit gedrag te trainen valt etc. ik vind dat je dan pas zo'n ingreep mag doen)
En nu? ik ben heel blij met de stap! Mijn hond is er zo van opgeknapt! We hebben zoveel plezier en de band tussen ons groeit steeds meer. Ik doe nu de B cursus (eind mei examen) en zaterdag ook nog GH examen gehaald met vlag en wimpel. Uiteraard niet door de castratie alleen want het kost veel inzet en trainen, maar hij was wel weer bereikbaar door het wegnemen van de hormonen.
Volgend seizoen mogen we dus de agility cursus in !! heel blij mee want ik denk dat dat naast het steppen wat ik met m doe, een extra juiste uitdaging voor mijn kruising is (huskyxborder collie)
Kortom, ik zou zeker eerst proberen chemisch, train dan extra op gewenst gedrag en kijk of dat binnen gaat komen. Als niet kan je je afvragen of het castreren dan zin heeft.
Succes met de keuze!
Reageren
