Met mijn hond beleef ik eigenlijk iedere dag iets anders. Er zijn zoveel dingen leuk aan haar, dus...probeer ik al die leuke dingen zoals haar slimheid, haar snelheid, haar zachtaardigheid naar voren te brengen, het goede uit haar halen. We doen wandelingen, spelen spelletjes, wilde als tug of war, en rennen met de bal en haar speelei. En rustige, een spoortje maken in de tuin, snoepjes verstoppen, denkspelletjes.
Jenna is nadat ik wel erg aan haar wennen moest, ze is zo anders dan Lola was, de perfekte hond, ze kon niet liever en vrolijker zijn.
Maar toch is niet alles even makkelijk, haar angst voor andere honden en vrachtauto's. Haar reflexen, als je bijvoorbeeld haar riem wil aandoen, of naar haar toeloopt, duikt ze in elkaar. Soms duikt ze buiten ook ineens inelkaar. Ik vermoed dat iemand haar op een niet zo aardige manier heeft willen opvoeden. Dat is er moeilijk uit te krijgen.
Maar wat gaat het al een stuk beter dan in het begin. Haar zelfvertrouwen is al zoveel verbeterd, ze communiceert veel, wat ze in het begin helemaal niet deed. We zijn er dus nog niet, maar het gaat eigenlijk geweldig goed met haar. Ze wordt steeds zelfverzekerder.
Een mooie levensspreuk voor haar zou zijn: don't let your loyalty become slavery